1Καὶ πᾶσα ἡ συναγωγή ὑψώσασα τὴν φωνήν αὑτῆς ἐβόησε· καὶ ἔκλαυσεν ὁ λαὸς τὴν νύκτα ἐκείνην.2Καὶ πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐγόγγυζον κατὰ τοῦ Μωϋσέως καὶ τοῦ Ἀαρών, καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς πᾶσα ἡ συναγωγή, Εἴθε νὰ ἀπεθνήσκομεν ἐν γῇ Αἰγύπτου· ἤ ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ εἴθε νὰ ἀπεθνήσκομεν·3καὶ διὰ τί μᾶς ἔφερεν ὁ Κύριος εἰς τὴν γῆν ταύτην νὰ πέσωμεν διὰ μαχαίρας, νὰ γείνωσι διαρπαγή αἱ γυναῖκες καὶ τὰ τέκνα ἡμῶν; δὲν ἦτο καλήτερον εἰς ἡμᾶς νὰ ἐπιστρέψωμεν εἰς τὴν Αἴγυπτον;4Καὶ ἔλεγεν ὁ εἷς πρὸς τὸν ἄλλον, Ἄς κάμωμεν ἀρχηγὸν καὶ ἄς ἐπιστρέψωμεν εἰς τὴν Αἴγυπτον. 5Τότε ἔπεσεν ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν κατὰ πρόσωπον αὑτῶν ἐνώπιον ὅλου τοῦ πλήθους τῆς συναγωγῆς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.6Καὶ Ἰησοῦς ὁ υἱὸς τοῦ Ναυῆ καὶ Χάλεβ ὁ υἱὸς τοῦ Ἰεφοννή, ἐκ τῶν κατασκοπευσάντων τὴν γῆν, διέσχισαν τὰ ἱμάτια αὑτῶν·7καὶ εἶπον πρὸς πᾶσαν τὴν συναγωγήν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ λέγοντες, Ἡ γῆ, τὴν ὁποίαν διεπεράσαμεν διὰ νὰ κατασκοπεύσωμεν αὐτήν, εἶναι γῆ ἀγαθή σφόδρα σφόδρα·8ἐὰν ὁ Κύριος εὐαρεστῆται εἰς ἡμᾶς, τότε θέλει φέρει ἐμᾶς εἰς τὴν γῆν ταύτην καὶ θέλει δώσει αὐτήν εἰς ἡμᾶς, γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι·9μόνον μή ἀποστατεῖτε κατὰ τοῦ Κυρίου μηδὲ φοβεῖσθε τὸν λαὸν τῆς γῆς· διότι αὐτοὶ εἶναι ψωμίον δι᾿ ἡμᾶς· ἡ σκέπη αὐτῶν ἀπεσύρθη ἐπάνωθεν αὐτῶν, καὶ ὁ Κύριος εἶναι μεθ᾿ ἡμῶν· μή φοβεῖσθε αὐτούς. 10Καὶ εἶπε πᾶσα ἡ συναγωγή νὰ λιθοβολήσωσιν αὐτοὺς μὲ λίθους· Καὶ ἡ δόξα τοῦ Κυρίου ἐπεφάνη ἐπὶ τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου εἰς πάντας τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.

11Διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγώ, ἐγὼ θέλω καὶ ἀναζητήσει τὰ πρόβατά μου καὶ ἐπισκεφθῆ αὐτά.12Καθὼς ὁ ποιμήν ἐπισκέπτεται τὸ ποίμνιον αὑτοῦ, καθ᾿ ἥν ἡμέραν εὑρίσκεται ἐν μέσῳ τῶν προβάτων αὑτοῦ διεσκορπισμένων, οὕτω θέλω ἐπισκεφθῆ τὰ πρόβατά μου καὶ θέλω ἐλευθερώσει αὐτὰ ἐκ πάντων τῶν τόπων, ὅπου ἦσαν διεσκορπισμένα, ἐν ἡμέρᾳ νεφώδει καὶ ζοφερᾷ.13Καὶ θέλω ἐξαγάγει αὐτὰ ἐκ τῶν λαῶν καὶ συνάξει αὐτὰ ἐκ τῶν τόπων καὶ φέρει αὐτὰ εἰς τὴν γῆν αὐτῶν καὶ βοσκήσει αὐτὰ ἐπὶ τὰ ὄρη τοῦ Ἰσραήλ, πλησίον τῶν ποταμῶν καὶ ἐπὶ πάντα τὰ κατοικούμενα τῆς γῆς.14Θέλω βοσκήσει αὐτὰ ἐν ἀγαθῇ νομῇ, καὶ ἡ μάνδρα αὐτῶν θέλει εἶσθαι ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν ὀρέων τοῦ Ἰσραήλ· ἐκεῖ θέλουσιν ἀναπαύεσθαι ἐν μάνδρᾳ καλῇ, καὶ θέλουσι βόσκεσθαι ἐν παχείᾳ νομῇ ἐπὶ τῶν ὀρέων τοῦ Ἰσραήλ.15Ἐγὼ θέλω βοσκήσει τὰ πρόβατά μου καὶ ἐγὼ θέλω ἀναπαύσει αὐτά, λέγει Κύριος ὁ Θεός.16Θέλω ἐκζητήσει τὸ ἀπολωλὸς καὶ ἐπαναφέρει τὸ πεπλανημένον καὶ ἐπιδέσει τὸ συντετριμμένον καὶ ἐνισχύσει τὸ ἀσθενές· τὸ παχὺ ὅμως καὶ τὸ ἰσχυρὸν θέλω καταστρέψει· ἐν δικαιοσύνῃ θέλω βοσκήσει αὐτά. 17Καὶ περὶ ὑμῶν, ποίμνιόν μου, οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ θέλω κρίνει ἀναμέσον προβάτου καὶ προβάτου, ἀναμέσον κριῶν καὶ τράγων.18Μικρὸν εἶναι εἰς ἐσᾶς, ὅτι ἐβοσκήσατε τὴν καλήν βοσκήν, τὸ δὲ ἐπίλοιπον τῆς βοσκῆς σας κατεπατεῖτε μὲ τοὺς πόδας σας; καὶ ὅτι ἐπίνετε καθαρὸν ὕδωρ, τὸ δὲ ἐπίλοιπον ἐταράττετε μὲ τοὺς πόδας σας;19τὰ δὲ πρόβατά μου ἔβοσκον τὸ καταπεπατημένον μὲ τοὺς πόδας σας καὶ ἔπινον τὸ τεταραγμένον μὲ τοὺς πόδας σας.20Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει πρὸς αὐτὰ Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγώ, ἐγὼ θέλω κρίνει ἀναμέσον προβάτου παχέος καὶ ἀναμέσον προβάτου ἰσχνοῦ.21Ἐπειδή ἀπωθεῖτε μὲ πλευρὰ καὶ μὲ ὤμους καὶ κερατίζετε διὰ τῶν κεράτων σας πάντα τὰ ἀσθενῆ, ἑωσοῦ διεσκορπίσατε αὐτὰ εἰς τὰ ἔξω,22διὰ τοῦτο θέλω σώσει τὰ πρόβατά μου καὶ δὲν θέλουσιν εἶσθαι πλέον λάφυρον· καὶ θέλω κρίνει ἀναμέσον προβάτου καὶ προβάτου. 23Καὶ θέλω καταστήσει ἐπ᾿ αὐτὰ ἕνα ποιμένα καὶ θέλει ποιμαίνει αὐτά, τὸν δοῦλόν μου Δαβίδ· αὐτὸς θέλει ποιμαίνει αὐτὰ καὶ αὐτὸς θέλει εἶσθαι ποιμήν αὐτῶν.24Καὶ ἐγὼ ὁ Κύριος θέλω εἶσθαι Θεὸς αὐτῶν καὶ ὁ δοῦλός μου Δαβὶδ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν· ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα. 25Καὶ θέλω κάμει πρὸς αὐτὰ διαθήκην εἰρήνης· καὶ θέλω ἀφανίσει ἀπὸ τῆς γῆς τὰ πονηρὰ θηρία· καὶ θέλουσι κατοικήσει ἀσφαλῶς ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κοιμᾶσθαι ἐν τοῖς δρυμοῖς.26Καὶ θέλω καταστήσει εὐλογίαν αὐτὰ καὶ τὰ πέριξ τοῦ ὄρους μου, καὶ θέλω καταβιβάζει τὴν βροχήν ἐν τῷ καιρῷ αὐτῆς· βροχή εὐλογίας θέλει εἶσθαι.27Καὶ τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ θέλουσιν ἀποδίδει τὸν καρπὸν αὑτῶν καὶ ἡ γῆ θέλει δίδει τὸ προϊὸν αὑτῆς καὶ θέλουσιν εἶσθαι ἀσφαλεῖς ἐν τῇ γῇ αὑτῶν· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν συντρίψω τὰ δεσμὰ τοῦ ζυγοῦ αὐτῶν καὶ ἐλευθερώσω αὐτοὺς ἐκ τῆς χειρὸς τῶν καταδουλωσάντων αὐτούς.28Καὶ δὲν θέλουσιν εἶσθαι πλέον λάφυρον εἰς τὰ ἔθνη, καὶ τὰ θηρία τῆς γῆς δὲν θέλουσι κατατρώγει αὐτούς· ἀλλὰ θέλουσι κατοικεῖ ἀσφαλῶς καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει ὁ ἐκφοβῶν.29Καὶ θέλω ἀναστήσει εἰς αὐτοὺς φυτὸν ὀνομαστόν, καὶ δὲν θέλουσι πλέον φθείρεσθαι ὑπὸ πείνης ἐν τῇ γῇ καὶ δὲν θέλουσι φέρει πλέον τὴν ὕβριν τῶν ἐθνῶν.30Καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν εἶμαι μετ᾿ αὐτῶν καὶ αὐτοί, ὁ οἶκος Ἰσραήλ, λαὸς μου, λέγει Κύριος ὁ Θεός.31Καὶ σεῖς, πρόβατά μου, τὰ πρόβατα τῆς βοσκῆς μου, σεῖς εἶσθε ἄνθρωποι, καὶ ἐγὼ ὁ Θεὸς σας, λέγει Κύριος ὁ Θεός.

6χωρὶς δὲ πίστεως ἀδύνατον εἶναι νὰ εὐαρεστήσῃ τις εἰς αὐτόν· διότι ὁ προσερχόμενος εἰς τὸν Θεὸν πρέπει νὰ πιστεύῃ ὅτι εἶναι καὶ γίνεται μισθαποδότης εἰς τοὺς ἐκζητοῦντας αὐτόν.

2Ἐξεύρω τὰ ἔργα σου καὶ τὸν κόπον σου καὶ τὴν ὑπομονήν σου, καὶ ὅτι δὲν δύνασαι νὰ ὑποφέρῃς τοὺς κακούς, καὶ ἐδοκίμασας τοὺς λέγοντας ὅτι εἶναι ἀπόστολοι, καὶ δὲν εἶναι, καὶ εὗρες αὐτοὺς ψευδεῖς·

11Καὶ μάλιστα, ἐξεύροντες τὸν καιρόν, ὅτι εἶναι ἤδη ὥρα νὰ ἐγερθῶμεν ἐκ τοῦ ὕπνου· διότι εἶναι πλησιεστέρα εἰς ἡμᾶς ἡ σωτηρία παρ᾿ ὅτε ἐπιστεύσαμεν.12Ἡ νὺξ προεχώρησεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἐπλησίασεν· ἄς ἀπορρίψωμεν λοιπὸν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἄς ἐνδυθῶμεν τὰ ὅπλα τοῦ φωτός.13Ἄς περιπατήσωμεν εὐσχημόνως ὡς ἐν ἡμέρᾳ, μή εἰς συμπόσια καὶ μέθας, μή εἰς κοίτας καὶ ἀσελγείας, μή εἰς ἔριδα καὶ φθόνον·14ἀλλ᾿ ἐνδύθητε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ μή φροντίζετε περὶ τῆς σαρκὸς εἰς τὸ νὰ ἐκτελῆτε τὰς ἐπιθυμίας αὐτῆς.