1Ἐν ἐκείναις δὲ ταῖς ἡμέραις ἐξῆλθε διάταγμα παρὰ τοῦ Καίσαρος Αὐγούστου νὰ ἀπογραφῇ πᾶσα ἡ οἰκουμένη.2Αὕτη ἡ ἀπογραφή ἔγεινε πρώτη, ὅτε ἡγεμόνευε τῆς Συρίας ὁ Κυρήνιος.3Καὶ ἤρχοντο πάντες νὰ ἀπογράφωνται, ἕκαστος εἰς τὴν ἑαυτοῦ πόλιν.4Ἀνέβη δὲ καὶ Ἰωσήφ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐκ τῆς πόλεως Ναζαρὲτ εἰς τὴν Ἰουδαίαν εἰς τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ, ἥτις καλεῖται Βηθλεέμ, ἐπειδή αὐτὸς ἦτο ἐκ τοῦ οἴκου καὶ τῆς πατριᾶς τοῦ Δαβίδ,5διὰ νὰ ἀπογραφῇ μετὰ τῆς Μαριὰμ τῆς ἠρραβωνισμένης μὲ αὐτὸν εἰς γυναῖκα, ἥτις ἦτο ἔγκυος.6Καὶ ἐνῷ ἦσαν ἐκεῖ, ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ νὰ γεννήσῃ·7καὶ ἐγέννησε τὸν υἱὸν αὑτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν καὶ κατέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ, διότι δὲν ἦτο τόπος δι᾿ αὐτοὺς ἐν τῷ καταλύματι. 8Καὶ ποιμένες ἦσαν κατὰ τὸ αὐτὸ μέρος διανυκτερεύοντες ἐν τοῖς ἀγροῖς καὶ φυλάττοντες φυλακὰς τῆς νυκτὸς ἐπὶ τὸ ποίμνιον αὑτῶν.9Καὶ ἰδού, ἄγγελος Κυρίου ἐξαίφνης ἐφάνη εἰς αὐτούς, καὶ δόξα Κυρίου ἔλαμψε περὶ αὐτούς, καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν.10Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ ἄγγελος· Μή φοβεῖσθε· διότι ἰδού, εὐαγγελίζομαι εἰς ἐσᾶς χαρὰν μεγάλην, ἥτις θέλει εἶσθαι εἰς πάντα τὸν λαόν,11διότι σήμερον ἐγεννήθη εἰς ἐσᾶς ἐν πόλει Δαβὶδ σωτήρ, ὅστις εἶναι Χριστὸς Κύριος.12Καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι τὸ σημεῖον εἰς ἐσᾶς· θέλετε εὑρεῖ βρέφος ἐσπαργανωμένον, κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ.13Καὶ ἐξαίφνης μετὰ τοῦ ἀγγέλου ἐφάνη πλῆθος στρατιᾶς οὐρανίου ὑμνούντων τὸν Θεὸν καὶ λεγόντων· 14Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία. 15Καὶ καθὼς οἱ ἄγγελοι ἀνεχώρησαν ἀπ᾿ αὐτῶν εἰς τὸν οὐρανόν, οἱ ἄνθρωποι οἱ ποιμένες εἶπον πρὸς ἀλλήλους. Ἄς ὑπάγωμεν λοιπὸν ἕως Βηθλεὲμ καὶ ἄς ἴδωμεν τὸ πρᾶγμα τοῦτο τὸ γεγονός, τὸ ὁποῖον ὁ Κύριος ἐφανέρωσεν εἰς ἡμᾶς.16Καὶ ἦλθον μετὰ σπουδῆς καὶ εὗρον τὴν τε Μαριὰμ καὶ τὸν Ἰωσήφ καὶ τὸ βρέφος κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ.17Καὶ ἰδόντες, διεκήρυξαν τὸν λόγον τὸν λαληθέντα πρὸς αὐτοὺς περὶ τοῦ παιδίου τούτου·18καὶ πάντες οἱ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν περὶ τῶν λαληθέντων ὑπὸ τῶν ποιμένων πρὸς αὐτούς.19Ἡ δὲ Μαριὰμ ἐφύλαττε πάντας τοὺς λόγους τούτους, διαλογιζομένη περὶ αὐτῶν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτῆς.20Καὶ ὑπέστρεψαν οἱ ποιμένες, δοξάζοντες καὶ ὑμνοῦντες τὸν Θεὸν διὰ πάντα ὅσα ἤκουσαν καὶ εἶδον, καθὼς ἐλαλήθησαν πρὸς αὐτούς.

1Σᾶς παρακαλῶ λοιπόν, ἀδελφοί, διὰ τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ Θεοῦ, νὰ παραστήσητε τὰ σώματά σας θυσίαν ζῶσαν, ἁγίαν, εὐάρεστον εἰς τὸν Θεόν, ἥτις εἶναι ἡ λογική σας λατρεία,2καὶ μή συμμορφόνεσθε μὲ τὸν αἰῶνα τοῦτον, ἀλλὰ μεταμορφόνεσθε διὰ τῆς ἀνακαινίσεως τοῦ νοὸς σας, ὥστε νὰ δοκιμάζητε τί εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον. 3Διότι λέγω διὰ τῆς χάριτος τῆς εἰς ἐμὲ δοθείσης πρὸς πάντα ὅστις εἶναι μεταξὺ σας, νὰ μή φρονῇ ὑψηλότερα παρ᾿ ὅ, τι πρέπει νὰ φρονῇ, ἀλλὰ νὰ φρονῇ ὥστε νὰ σωφρονῇ, κατὰ τὸ μέτρον τῆς πίστεως, τὸ ὁποῖον ὁ Θεὸς ἐμοίρασεν εἰς ἕκαστον.4Διότι καθὼς ἔχομεν ἐν ἑνὶ σώματι μέλη πολλά, πάντα δὲ τὰ μέλη δὲν ἔχουσι τὸ αὐτὸ ἔργον,5οὕτω καὶ ἡμεῖς οἱ πολλοὶ ἕν σῶμα εἴμεθα ἐν Χριστῷ, ὁ δὲ καθεὶς μέλη ἀλλήλων.6Ἔχοντες δὲ χαρίσματα διάφορα κατὰ τὴν δοθεῖσαν εἰς ἡμᾶς χάριν, εἴτε προφητείαν, ἄς προφητεύωμεν κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως,7εἴτε διακονίαν, ἄς καταγινώμεθα εἰς τὴν διακονίαν, εἴτε διδάσκει τις, ἄς καταγίνηται εἰς τὴν διδασκαλίαν,8εἴτε προτρέπει τις, εἰς τὴν προτροπήν· ὁ μεταδίδων, ἄς μεταδίδῃ ἐν ἁπλότητι, ὁ προϊστάμενος ἄς προΐσταται μετ᾿ ἐπιμελείας, ὁ ἐλεῶν ἄς ἐλεῇ ἐν ἱλαρότητι. 9Ἡ ἀγάπη ἄς ἦναι ἀνυπόκριτος. Ἀποστρέφεσθε τὸ πονηρόν, προσκολλᾶσθε εἰς τὸ ἀγαθόν,10γίνεσθε πρὸς ἀλλήλους φιλόστοργοι διὰ τῆς φιλαδελφίας, προλαμβάνοντες νὰ τιμᾶτε ἀλλήλους,11εἰς τὴν σπουδήν ἄοκνοι, κατὰ τὸ πνεῦμα ζέοντες, τὸν Κύριον δουλεύοντες,12εἰς τὴν ἐλπίδα χαίροντες, εἰς τὴν θλίψιν ὑπομένοντες, εἰς τὴν προσευχήν προσκαρτεροῦντες,13εἰς τὰς χρείας τῶν ἁγίων μεταδίδοντες, τὴν φιλοξενίαν ἀκολουθοῦντες.14Εὐλογεῖτε τοὺς καταδιώκοντας ὑμᾶς, εὐλογεῖτε καὶ μή καταρᾶσθε.15Χαίρετε μετὰ χαιρόντων καὶ κλαίετε μετὰ κλαιόντων.16Ἔχετε πρὸς ἀλλήλους τὸ αὐτὸ φρόνημα. Μή ὑψηλοφρονεῖτε, ἀλλὰ συγκαταβαίνετε εἰς τούς ταπεινούς. Μή φαντάζεσθε ἑαυτοὺς φρονίμους.17Εἰς μηδένα μή ἀνταποδίδετε κακὸν ἀντί κακοῦ· προνοεῖτε τὰ καλὰ ἐνώπιον πάντων ἀνθρώπων·18εἰ δυνατόν, ὅσον τὸ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰρηνεύετε μετὰ πάντων ἀνθρώπων.19Μή ἐκδικῆτε ἑαυτούς, ἀγαπητοί, ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀργῇ· διότι εἶναι γεγραμμένον· εἰς ἐμὲ ἀνήκει ἡ ἐκδίκησις, ἐγὼ θέλω κάμει ἀνταπόδοσιν, λέγει Κύριος.20Ἐὰν λοιπὸν πεινᾷ ὁ ἐχθρὸς σου, τρέφε αὐτόν, ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν· διότι πράττων τοῦτο θέλεις σωρεύσει ἄνθρακας πυρὸς ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ.21Μή νικᾶσαι ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα διὰ τοῦ ἀγαθοῦ τὸ κακόν.

5Ὑπῆρξεν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν Ἡρώδου, τοῦ βασιλέως τῆς Ἰουδαίας, ἱερεὺς τις τὸ ὄνομα Ζαχαρίας ἐκ τῆς ἐφημερίας Ἀβιά, καὶ ἡ γυνή αὐτοῦ ἦτο ἐκ τῶν θυγατέρων τοῦ Ἀαρών, καὶ τὸ ὄνομα αὐτῆς Ἐλισάβετ.6Ἦσαν δὲ ἀμφότεροι δίκαιοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, περιπατοῦντες ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ τοῖς δικαιώμασι τοῦ Κυρίου ἄμεμπτοι.7Καὶ δὲν εἶχον τέκνον, καθότι ἡ Ἐλισάβετ ἦτο στεῖρα, καὶ ἀμφότεροι ἦσαν προβεβηκότες εἰς τὴν ἡλικίαν αὑτῶν. 8Ἐνῷ δὲ ἱεράτευεν αὐτὸς ἐν τῇ τάξει τῆς ἐφημερίας αὑτοῦ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ,9κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἱερατείας ἔπεσεν εἰς αὐτὸν ὁ κλῆρος νὰ θυμιάσῃ εἰσελθὼν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου·10καὶ πᾶν τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ προσηύχετο ἔξω ἐν τῇ ὥρᾳ τοῦ θυμιάματος.11Ἐφάνη δὲ εἰς αὐτὸν ἄγγελος Κυρίου, ἱστάμενος ἐκ δεξιῶν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος·12καὶ ὁ Ζαχαρίας ἰδὼν ἐταράχθη, καὶ φόβος ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτόν.13Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος· Μή φοβοῦ, Ζαχαρία· διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου Ἐλισάβετ θέλει γεννήσει υἱὸν εἰς σέ, καὶ θέλεις καλέσει τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰωάννην.14καὶ θέλει εἶσθαι εἰς σὲ χαρὰ καὶ ἀγαλλίασις, καὶ πολλοὶ θέλουσι χαρῆ διὰ τὴν γέννησιν αὐτοῦ.15Διότι θέλει εἶσθαι μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ οἶνον καὶ σίκερα δὲν θέλει πίει, καὶ θέλει πληρωθῆ Πνεύματος Ἁγίου ἔτι ἐκ κοιλίας τῆς μητρὸς αὑτοῦ,16καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ θέλει ἐπιστρέψει εἰς Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν.17Καὶ αὐτὸς θέλει ἐλθεῖ πρὸ προσώπου αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει Ἠλίου, διὰ νὰ ἐπιστρέψῃ τὰς καρδίας τῶν πατέρων εἰς τὰ τέκνα καὶ τοὺς ἀπειθεῖς εἰς τὴν φρόνησιν τῶν δικαίων, διὰ νὰ ἑτοιμάσῃ εἰς τὸν Κύριον λαὸν προδιατεθειμένον.18Καὶ εἶπεν ὁ Ζαχαρίας πρὸς τὸν ἄγγελον· Πῶς θέλω γνωρίσει τοῦτο; διότι ἐγὼ εἶμαι γέρων, καὶ ἡ γυνή μου προβεβηκυῖα εἰς τὴν ἡλικίαν αὑτῆς.19Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος, εἶπε πρὸς αὐτόν· Ἐγὼ εἶμαι Γαβριήλ ὁ παριστάμενος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἀπεστάλην διὰ νὰ λαλήσω πρὸς σὲ καὶ νὰ σὲ εὐαγγελίσω ταῦτα.20Καὶ ἰδού, θέλεις εἶσθαι σιωπῶν καὶ μή δυνάμενος νὰ λαλήσῃς ἕως τῆς ἡμέρας, καθ᾿ ἥν θέλουσι γείνει ταῦτα, διότι δὲν ἐπίστευσας εἰς τοὺς λόγους μου, οἵτινες θέλουσιν ἐκπληρωθῆ εἰς τὸν καιρὸν αὑτῶν. 21Καὶ ὁ λαὸς περιέμενε τὸν Ζαχαρίαν, καὶ ἐθαύμαζον ὅτι ἐβράδυνεν ἐν τῷ ναῷ.22Ὅτε δὲ ἐξῆλθε, δὲν ἠδύνατο νὰ λαλήσῃ πρὸς αὐτούς· καὶ ἐνόησαν ὅτι ὀπτασίαν εἶδεν ἐν τῷ ναῷ· καὶ αὐτὸς ἔκαμνεν εἰς αὐτοὺς νεύματα καὶ διέμενε κωφός.23Καὶ ἀφοῦ ἐτελείωσαν αἱ ἡμέραι τῆς λειτουργίας αὐτοῦ, ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ.24Μετὰ δὲ ταύτας τὰς ἡμέρας συνέλαβεν Ἐλισάβετ ἡ γυνή αὑτοῦ, καὶ ἔκρυπτεν ἑαυτήν πέντε μῆνας, λέγουσα25ὅτι οὕτως ἔκαμεν εἰς ἐμὲ ὁ Κύριος ἐν ταῖς ἡμέραις, καθ᾿ ἅς ἐπέβλεψε νὰ ἀφαιρέσῃ τὸ ὄνειδός μου μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων. 26Ἐν δὲ τῷ μηνὶ τῷ ἕκτῳ ἀπεστάλη ὁ ἄγγελος Γαβριήλ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς πόλιν τῆς Γαλιλαίας ὀνομαζομένην Ναζαρέτ,27πρὸς παρθένον ἠρραβωνισμένην μὲ ἄνδρα ὀνομαζόμενον Ἰωσήφ, ἐξ οἴκου Δαβίδ, καὶ τὸ ὄνομα τῆς παρθένου Μαριάμ.28Καὶ εἰσελθὼν ὁ ἄγγελος πρὸς αὑτήν, εἶπε· Χαῖρε, κεχαριτωμένη· ὁ Κύριος μετὰ σοῦ· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν.29Ἐκείνη δὲ ἰδοῦσα διεταράχθη διὰ τὸν λόγον αὐτοῦ, καὶ διελογίζετο ὁποῖος τάχα ἦτο ὁ ἀσπασμὸς οὗτος.30Καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτήν· Μή φοβοῦ, Μαριάμ· διότι εὗρες χάριν παρὰ τῷ Θεῷ.31Καὶ ἰδού, θέλεις συλλάβει ἐν γαστρὶ καὶ θέλεις γεννήσει υἱὸν καὶ θέλεις καλέσει τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν.32Οὗτος θέλει εἶσθαι μέγας καὶ Υἱὸς Ὑψίστου θέλει ὀνομασθῆ, καὶ θέλει δώσει εἰς αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ,33καὶ θέλει βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ δὲν θέλει εἶσθαι τέλος.34Εἶπε δὲ ἡ Μαριὰμ πρὸς τὸν ἄγγελον. Πῶς θέλει εἶσθαι τοῦτο, ἐπειδή ἄνδρα δὲν γνωρίζω;35Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπε πρὸς αὐτήν· Πνεῦμα Ἃγιον θέλει ἐπέλθει ἐπὶ σέ, καὶ δύναμις τοῦ Ὑψίστου θέλει σὲ ἐπισκιάσει· διὰ τοῦτο καὶ τὸ γεννώμενον ἐκ σοῦ ἅγιον θέλει ὀνομασθῆ Υἱὸς Θεοῦ.36καὶ ἰδού, Ἐλισάβετ ἡ συγγενής σου καὶ αὐτή συνέλαβεν υἱὸν εἰς τὸ γῆρας αὑτῆς, καὶ οὗτος εἶναι μήν ἕκτος εἰς αὐτήν τὴν καλουμένην στεῖραν·37διότι οὐδὲν πρᾶγμα θέλει εἶσθαι ἀδύνατον παρὰ τῷ Θεῷ.38Εἶπε δὲ ἡ Μαριάμ· Ἰδού, ἡ δούλη τοῦ Κυρίου· γένοιτο εἰς ἐμὲ κατὰ τὸν λόγον σου. Καὶ ἀνεχώρησεν ἀπ᾿ αὐτῆς ὁ ἄγγελος.