Κατσούλας Γεώργιος

11Διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγώ, ἐγὼ θέλω καὶ ἀναζητήσει τὰ πρόβατά μου καὶ ἐπισκεφθῆ αὐτά.12Καθὼς ὁ ποιμήν ἐπισκέπτεται τὸ ποίμνιον αὑτοῦ, καθ᾿ ἥν ἡμέραν εὑρίσκεται ἐν μέσῳ τῶν προβάτων αὑτοῦ διεσκορπισμένων, οὕτω θέλω ἐπισκεφθῆ τὰ πρόβατά μου καὶ θέλω ἐλευθερώσει αὐτὰ ἐκ πάντων τῶν τόπων, ὅπου ἦσαν διεσκορπισμένα, ἐν ἡμέρᾳ νεφώδει καὶ ζοφερᾷ.13Καὶ θέλω ἐξαγάγει αὐτὰ ἐκ τῶν λαῶν καὶ συνάξει αὐτὰ ἐκ τῶν τόπων καὶ φέρει αὐτὰ εἰς τὴν γῆν αὐτῶν καὶ βοσκήσει αὐτὰ ἐπὶ τὰ ὄρη τοῦ Ἰσραήλ, πλησίον τῶν ποταμῶν καὶ ἐπὶ πάντα τὰ κατοικούμενα τῆς γῆς.14Θέλω βοσκήσει αὐτὰ ἐν ἀγαθῇ νομῇ, καὶ ἡ μάνδρα αὐτῶν θέλει εἶσθαι ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν ὀρέων τοῦ Ἰσραήλ· ἐκεῖ θέλουσιν ἀναπαύεσθαι ἐν μάνδρᾳ καλῇ, καὶ θέλουσι βόσκεσθαι ἐν παχείᾳ νομῇ ἐπὶ τῶν ὀρέων τοῦ Ἰσραήλ.15Ἐγὼ θέλω βοσκήσει τὰ πρόβατά μου καὶ ἐγὼ θέλω ἀναπαύσει αὐτά, λέγει Κύριος ὁ Θεός.16Θέλω ἐκζητήσει τὸ ἀπολωλὸς καὶ ἐπαναφέρει τὸ πεπλανημένον καὶ ἐπιδέσει τὸ συντετριμμένον καὶ ἐνισχύσει τὸ ἀσθενές· τὸ παχὺ ὅμως καὶ τὸ ἰσχυρὸν θέλω καταστρέψει· ἐν δικαιοσύνῃ θέλω βοσκήσει αὐτά. 17Καὶ περὶ ὑμῶν, ποίμνιόν μου, οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ θέλω κρίνει ἀναμέσον προβάτου καὶ προβάτου, ἀναμέσον κριῶν καὶ τράγων.18Μικρὸν εἶναι εἰς ἐσᾶς, ὅτι ἐβοσκήσατε τὴν καλήν βοσκήν, τὸ δὲ ἐπίλοιπον τῆς βοσκῆς σας κατεπατεῖτε μὲ τοὺς πόδας σας; καὶ ὅτι ἐπίνετε καθαρὸν ὕδωρ, τὸ δὲ ἐπίλοιπον ἐταράττετε μὲ τοὺς πόδας σας;19τὰ δὲ πρόβατά μου ἔβοσκον τὸ καταπεπατημένον μὲ τοὺς πόδας σας καὶ ἔπινον τὸ τεταραγμένον μὲ τοὺς πόδας σας.20Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει πρὸς αὐτὰ Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγώ, ἐγὼ θέλω κρίνει ἀναμέσον προβάτου παχέος καὶ ἀναμέσον προβάτου ἰσχνοῦ.21Ἐπειδή ἀπωθεῖτε μὲ πλευρὰ καὶ μὲ ὤμους καὶ κερατίζετε διὰ τῶν κεράτων σας πάντα τὰ ἀσθενῆ, ἑωσοῦ διεσκορπίσατε αὐτὰ εἰς τὰ ἔξω,22διὰ τοῦτο θέλω σώσει τὰ πρόβατά μου καὶ δὲν θέλουσιν εἶσθαι πλέον λάφυρον· καὶ θέλω κρίνει ἀναμέσον προβάτου καὶ προβάτου. 23Καὶ θέλω καταστήσει ἐπ᾿ αὐτὰ ἕνα ποιμένα καὶ θέλει ποιμαίνει αὐτά, τὸν δοῦλόν μου Δαβίδ· αὐτὸς θέλει ποιμαίνει αὐτὰ καὶ αὐτὸς θέλει εἶσθαι ποιμήν αὐτῶν.24Καὶ ἐγὼ ὁ Κύριος θέλω εἶσθαι Θεὸς αὐτῶν καὶ ὁ δοῦλός μου Δαβὶδ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν· ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα. 25Καὶ θέλω κάμει πρὸς αὐτὰ διαθήκην εἰρήνης· καὶ θέλω ἀφανίσει ἀπὸ τῆς γῆς τὰ πονηρὰ θηρία· καὶ θέλουσι κατοικήσει ἀσφαλῶς ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κοιμᾶσθαι ἐν τοῖς δρυμοῖς.26Καὶ θέλω καταστήσει εὐλογίαν αὐτὰ καὶ τὰ πέριξ τοῦ ὄρους μου, καὶ θέλω καταβιβάζει τὴν βροχήν ἐν τῷ καιρῷ αὐτῆς· βροχή εὐλογίας θέλει εἶσθαι.27Καὶ τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ θέλουσιν ἀποδίδει τὸν καρπὸν αὑτῶν καὶ ἡ γῆ θέλει δίδει τὸ προϊὸν αὑτῆς καὶ θέλουσιν εἶσθαι ἀσφαλεῖς ἐν τῇ γῇ αὑτῶν· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν συντρίψω τὰ δεσμὰ τοῦ ζυγοῦ αὐτῶν καὶ ἐλευθερώσω αὐτοὺς ἐκ τῆς χειρὸς τῶν καταδουλωσάντων αὐτούς.28Καὶ δὲν θέλουσιν εἶσθαι πλέον λάφυρον εἰς τὰ ἔθνη, καὶ τὰ θηρία τῆς γῆς δὲν θέλουσι κατατρώγει αὐτούς· ἀλλὰ θέλουσι κατοικεῖ ἀσφαλῶς καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει ὁ ἐκφοβῶν.29Καὶ θέλω ἀναστήσει εἰς αὐτοὺς φυτὸν ὀνομαστόν, καὶ δὲν θέλουσι πλέον φθείρεσθαι ὑπὸ πείνης ἐν τῇ γῇ καὶ δὲν θέλουσι φέρει πλέον τὴν ὕβριν τῶν ἐθνῶν.30Καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν εἶμαι μετ᾿ αὐτῶν καὶ αὐτοί, ὁ οἶκος Ἰσραήλ, λαὸς μου, λέγει Κύριος ὁ Θεός.31Καὶ σεῖς, πρόβατά μου, τὰ πρόβατα τῆς βοσκῆς μου, σεῖς εἶσθε ἄνθρωποι, καὶ ἐγὼ ὁ Θεὸς σας, λέγει Κύριος ὁ Θεός.

1Δευτέραν ἤδη ταύτην τὴν ἐπιστολήν σᾶς γράφω, ἀγαπητοί, μὲ τὰς ὁποίας διεγείρω δι᾿ ὑπενθυμίσεως τὴν εἰλικρινῆ σας διάνοιαν,2διὰ νὰ ἐνθυμηθῆτε τοὺς λόγους τοὺς προλαληθέντας ὑπὸ τῶν ἁγίων προφητῶν καὶ τὴν παραγγελίαν ἡμῶν τῶν ἀποστόλων τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος·3τοῦτο πρῶτον γνωρίζοντες, ὅτι θέλουσιν ἐλθεῖ ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις ἐμπαῖκται, περιπατοῦντες κατὰ τὰς ἰδίας αὑτῶν ἐπιθυμίας4καὶ λέγοντες· Ποῦ εἶναι ἡ ὑπόσχεσις τῆς παρουσίας αὐτοῦ; διότι ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας οἱ πατέρες ἐκοιμήθησαν, τὰ πάντα διαμένουσιν οὕτως ἀπ᾿ ἀρχῆς τῆς κτίσεως.5Διότι ἐκουσίως ἀγνοοῦσι τοῦτο, ὅτι μὲ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ οἱ οὐρανοὶ ἔγειναν ἔκπαλαι καὶ ἡ γῆ συνεστῶσα ἐξ ὕδατος καὶ δι᾿ ὕδατος,6διὰ τῶν ὁποίων ὁ τότε κόσμος ἀπωλέσθη κατακλυσθεὶς ὑπὸ τοῦ ὕδατος·7οἱ δὲ σημερινοὶ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ διὰ τοῦ αὐτοῦ λόγου εἶναι ἀποτεταμιευμένοι, φυλαττόμενοι διὰ τὸ πῦρ εἰς τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως καὶ τῆς ἀπωλείας τῶν ἀσεβῶν ἀνθρώπων. 8Ἕν δὲ τοῦτο ἄς μή σᾶς λανθάνῃ, ἀγαπητοί, ὅτι παρὰ Κυρίῳ μία ἡμέρα εἶναι ὡς χίλια ἔτη καὶ χίλια ἔτη ὡς ἡμέρα μία.9Δὲν βραδύνει ὁ Κύριος τὴν ὑπόσχεσιν αὑτοῦ, ὡς τινὲς λογίζονται τοῦτο βραδύτητα, ἀλλὰ μακροθυμεῖ εἰς ἡμᾶς, μή θέλων νὰ ἀπολεσθῶσι τινες, ἀλλὰ πάντες νὰ ἔλθωσιν εἰς μετάνοιαν. 10Θέλει δὲ ἐλθεῖ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτί, καθ᾿ ἥν οἱ οὐρανοί θέλουσι παρέλθει μὲ συριγμόν, τὰ στοιχεῖα δὲ πυρακτούμενα θέλουσι διαλυθῆ, καὶ ἡ γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ἔργα θέλουσι κατακαῆ.11Ἐπειδή λοιπὸν πάντα ταῦτα διαλύονται, ὁποῖοι πρέπει νὰ ἦσθε σεῖς εἰς πολίτευμα ἅγιον καὶ εὐσέβειαν,12προσμένοντες καὶ σπεύδοντες εἰς τὴν παρουσίαν τῆς ἡμέρας τοῦ Θεοῦ, καθ᾿ ἥν οἱ οὐρανοὶ πυρούμενοι θέλουσι διαλυθῆ καὶ τὰ στοιχεῖα πυρακτούμενα θέλουσι χωνευθῆ;13Κατὰ δὲ τὴν ὑπόσχεσιν αὐτοῦ νέους οὐρανοὺς καὶ νέαν γῆν προσμένομεν, ἐν οἷς δικαιοσύνη κατοικεῖ. 14Διὰ τοῦτο, ἀγαπητοί, ταῦτα προσμένοντες, σπουδάσατε νὰ εὐρεθῆτε ἄσπιλοι καὶ ἀμώμητοι ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν εἰρήνῃ,15καὶ νομίζετε σωτηρίαν τὴν μακροθυμίαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν, καθὼς καὶ ὁ ἀγαπητὸς ἡμῶν ἀδελφὸς Παῦλος ἔγραψε πρὸς ἐσᾶς κατὰ τὴν δοθεῖσαν εἰς αὐτὸν σοφίαν, 16ὡς καὶ ἐν πάσαις ταῖς ἐπιστολαῖς αὑτοῦ, λαλῶν ἐν αὐταῖς περὶ τούτων, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναί τινα δυσνόητα, τὰ ὁποῖα οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι στρεβλόνουσιν, ὡς καὶ τὰς λοιπὰς γραφὰς πρὸς τὴν ἰδίαν αὑτῶν ἀπώλειαν. 17Σεῖς λοιπόν, ἀγαπητοί, προγνωρίζοντες ταῦτα φυλάττεσθε, διὰ νὰ μή παρασυρθῆτε μὲ τὴν πλάνην τῶν ἀνόμων καὶ ἐκπέσητε ἀπὸ τὸν στηριγμὸν σας, 18αὐξάνεσθε δὲ εἰς τὴν χάριν καὶ εἰς τὴν γνῶσιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ· εἰς αὐτὸν ἔστω ἡ δόξα καὶ νῦν καὶ εἰς ἡμέραν αἰῶνος· ἀμήν.

1Σᾶς παρακαλῶ λοιπόν, ἀδελφοί, διὰ τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ Θεοῦ, νὰ παραστήσητε τὰ σώματά σας θυσίαν ζῶσαν, ἁγίαν, εὐάρεστον εἰς τὸν Θεόν, ἥτις εἶναι ἡ λογική σας λατρεία,2καὶ μή συμμορφόνεσθε μὲ τὸν αἰῶνα τοῦτον, ἀλλὰ μεταμορφόνεσθε διὰ τῆς ἀνακαινίσεως τοῦ νοὸς σας, ὥστε νὰ δοκιμάζητε τί εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον. 3Διότι λέγω διὰ τῆς χάριτος τῆς εἰς ἐμὲ δοθείσης πρὸς πάντα ὅστις εἶναι μεταξὺ σας, νὰ μή φρονῇ ὑψηλότερα παρ᾿ ὅ, τι πρέπει νὰ φρονῇ, ἀλλὰ νὰ φρονῇ ὥστε νὰ σωφρονῇ, κατὰ τὸ μέτρον τῆς πίστεως, τὸ ὁποῖον ὁ Θεὸς ἐμοίρασεν εἰς ἕκαστον.4Διότι καθὼς ἔχομεν ἐν ἑνὶ σώματι μέλη πολλά, πάντα δὲ τὰ μέλη δὲν ἔχουσι τὸ αὐτὸ ἔργον,5οὕτω καὶ ἡμεῖς οἱ πολλοὶ ἕν σῶμα εἴμεθα ἐν Χριστῷ, ὁ δὲ καθεὶς μέλη ἀλλήλων.6Ἔχοντες δὲ χαρίσματα διάφορα κατὰ τὴν δοθεῖσαν εἰς ἡμᾶς χάριν, εἴτε προφητείαν, ἄς προφητεύωμεν κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως,7εἴτε διακονίαν, ἄς καταγινώμεθα εἰς τὴν διακονίαν, εἴτε διδάσκει τις, ἄς καταγίνηται εἰς τὴν διδασκαλίαν,8εἴτε προτρέπει τις, εἰς τὴν προτροπήν· ὁ μεταδίδων, ἄς μεταδίδῃ ἐν ἁπλότητι, ὁ προϊστάμενος ἄς προΐσταται μετ᾿ ἐπιμελείας, ὁ ἐλεῶν ἄς ἐλεῇ ἐν ἱλαρότητι. 9Ἡ ἀγάπη ἄς ἦναι ἀνυπόκριτος. Ἀποστρέφεσθε τὸ πονηρόν, προσκολλᾶσθε εἰς τὸ ἀγαθόν,10γίνεσθε πρὸς ἀλλήλους φιλόστοργοι διὰ τῆς φιλαδελφίας, προλαμβάνοντες νὰ τιμᾶτε ἀλλήλους,11εἰς τὴν σπουδήν ἄοκνοι, κατὰ τὸ πνεῦμα ζέοντες, τὸν Κύριον δουλεύοντες,12εἰς τὴν ἐλπίδα χαίροντες, εἰς τὴν θλίψιν ὑπομένοντες, εἰς τὴν προσευχήν προσκαρτεροῦντες,13εἰς τὰς χρείας τῶν ἁγίων μεταδίδοντες, τὴν φιλοξενίαν ἀκολουθοῦντες.14Εὐλογεῖτε τοὺς καταδιώκοντας ὑμᾶς, εὐλογεῖτε καὶ μή καταρᾶσθε.15Χαίρετε μετὰ χαιρόντων καὶ κλαίετε μετὰ κλαιόντων.16Ἔχετε πρὸς ἀλλήλους τὸ αὐτὸ φρόνημα. Μή ὑψηλοφρονεῖτε, ἀλλὰ συγκαταβαίνετε εἰς τούς ταπεινούς. Μή φαντάζεσθε ἑαυτοὺς φρονίμους.17Εἰς μηδένα μή ἀνταποδίδετε κακὸν ἀντί κακοῦ· προνοεῖτε τὰ καλὰ ἐνώπιον πάντων ἀνθρώπων·18εἰ δυνατόν, ὅσον τὸ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰρηνεύετε μετὰ πάντων ἀνθρώπων.19Μή ἐκδικῆτε ἑαυτούς, ἀγαπητοί, ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀργῇ· διότι εἶναι γεγραμμένον· εἰς ἐμὲ ἀνήκει ἡ ἐκδίκησις, ἐγὼ θέλω κάμει ἀνταπόδοσιν, λέγει Κύριος.20Ἐὰν λοιπὸν πεινᾷ ὁ ἐχθρὸς σου, τρέφε αὐτόν, ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν· διότι πράττων τοῦτο θέλεις σωρεύσει ἄνθρακας πυρὸς ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ.21Μή νικᾶσαι ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα διὰ τοῦ ἀγαθοῦ τὸ κακόν.

1Οὕτω λέγει Κύριος· Ποῦ εἶναι τὸ ἔγγραφον τοῦ διαζυγίου τῆς μητρὸς σας, δι᾿ οὗ ἀπέβαλον αὐτήν; ἤ τίς εἶναι ἐκ τῶν δανειστῶν μου, εἰς τὸν ὁποῖον σᾶς ἐπώλησα; Ἰδού, διὰ τὰς ἀνομίας σας ἐπωλήθητε, καὶ διὰ τὰς παραβάσεις σας ἀπεβλήθη ἡ μήτηρ σας. 2Διὰ τί, ὅτε ἦλθον, δὲν ὑπῆρχεν οὐδείς; καὶ ὅτε ἐκάλεσα, δὲν ὑπῆρχεν ὁ ἀποκρινόμενος; Ἐσμικρύνθη ποσῶς ἡ χεὶρ μου, ὥστε νὰ μή δύναται νὰ λυτρώσῃ; ἤ δὲν ἔχω δύναμιν νὰ ἐλευθερώσω; Ἰδού, ἐγὼ μὲ τὴν ἐπιτίμησίν μου ἐξήρανα τὴν θάλασσαν, ἔκαμα ἔρημον τοὺς ποταμούς· οἱ ἰχθύες αὐτῶν ἐξηράνθησαν δι᾿ ἔλλειψιν ὕδατος καὶ ἀπέθανον ὑπὸ δίψης.3Ἐγὼ περιενδύω τοὺς οὐρανοὺς σκότος καὶ θέτω σάκκον τὸ περικάλυμμα αὐτῶν.

2Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὁ κλάδος τοῦ Κυρίου θέλει εἶσθαι ὡραῖος καὶ ἔνδοξος καὶ ὁ καρπὸς τῆς γῆς ἐξαίρετος καὶ εὐφρόσυνος εἰς τοὺς διασωθέντας ἐκ τοῦ Ἰσραήλ·3καὶ ὁ ὑπόλοιπος ἐν Σιὼν καὶ ὁ ἐναπολειφθεὶς ἐν Ἱερουσαλήμ θέλει ὀνομασθῆ ἅγιος, πάντες οἱ γεγραμμένοι μεταξὺ τῶν ζώντων ἐν Ἱερουσαλήμ,4ὅταν ἐκπλύνῃ ὁ Κύριος τὴν ἀκαθαρσίαν τῶν θυγατέρων τῆς Σιὼν καὶ καθαρίσῃ τὸ αἷμα τῆς Ἱερουσαλήμ ἐκ μέσου αὐτῆς διὰ πνεύματος κρίσεως καὶ διὰ πνεύματος καύσεως.5Καὶ ὁ Κύριος θέλει δημιουργήσει ἐπὶ πάντα τόπον τοῦ ὄρους Σιὼν καὶ ἐπὶ τὰς συναθροίσεις αὐτῆς νεφέλην καὶ καπνὸν τὴν ἡμέραν, ἐν δὲ τῇ νυκτὶ λαμπρότητα φλογεροῦ πυρός· διότι ἐπὶ πᾶσαν τὴν δόξαν θέλει εἶσθαι ὑπεράσπισις,6καὶ θέλει εἶσθαι σκηνή, διὰ νὰ ἐπισκιάζῃ ἀπὸ τῆς καύσεως ἐν ἡμέρᾳ, καὶ διὰ νὰ ἦναι καταφύγιον καὶ σκέπη ἀπὸ ἀνεμοζάλης καὶ ἀπὸ βροχῆς.