1Χεὶρ Κυρίου ἐστάθη ἐπ᾿ ἐμέ· καὶ μὲ ἐξήγαγεν ὁ Κύριος διὰ πνεύματος καὶ μὲ ἔθεσεν ἐν μέσῳ πεδιάδος καὶ αὐτή ἦτο πλήρης ὀστέων.2Καὶ μὲ ἔκαμε νὰ διέλθω πλησίον αὐτῶν κύκλῳ· καὶ ἰδού, ἦσαν πολλὰ σφόδρα ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῆς πεδιάδος· καὶ ἰδού, ἦσαν κατάξηρα. 3Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, δύνανται τὰ ὀστᾶ ταῦτα νὰ ἀναζήσωσι; Καὶ εἶπα, Κύριε Θεέ, σὺ ἐξεύρεις.4Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Προφήτευσον ἐπὶ τὰ ὀστᾶ ταῦτα καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτά, Τὰ ὀστᾶ τὰ ξηρά, ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου·5Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς τὰ ὀστᾶ ταῦτα· Ἰδού, ἐγὼ θέλω ἐμβάλει εἰς ἐσᾶς πνεῦμα καὶ θέλετε ἀναζήσει·6καὶ θέλω βάλει ἐφ᾿ ὑμᾶς νεῦρα καὶ ἀναγάγει σάρκα ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ περισκεπάσει ὑμᾶς μὲ δέρμα, καὶ θέλω ἐμβάλει εἰς ἐσᾶς πνεῦμα καὶ θέλετε ἀναζήσει καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος. 7Καὶ προεφήτευσα, ὡς προσετάχθην· καὶ καθὼς προεφήτευσα, ἔγεινεν ἦχος, καὶ ἰδού, σεισμός, καὶ τὰ ὀστᾶ συνῆλθον ὁμοῦ, ὀστοῦν μετὰ τοῦ ὀστοῦ αὑτοῦ.8Καὶ εἶδον καὶ ἰδού, νεῦρα καὶ σάρκες ἀνεφύησαν ἐπ᾿ αὐτὰ καὶ δέρμα περιεσκέπασεν αὐτὰ ἐπάνω· πνεῦμα ὅμως δὲν ἦτο ἐν αὐτοῖς. 9Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, προφήτευσον ἐπὶ τὸ πνεῦμα, προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ εἰπὲ πρὸς τὸ πνεῦμα, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐλθέ, πνεῦμα, ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων καὶ ἐμφύσησον ἐπὶ τοὺς πεφονευμένους τούτους καὶ ἄς ἀναζήσωσι.10Καὶ προεφήτευσα, ὡς προσετάχθην· καὶ τὸ πνεῦμα εἰσῆλθεν εἰς αὐτοὺς καὶ ἀνέζησαν καὶ ἐστάθησαν ἐπὶ τοὺς πόδας αὑτῶν, στράτευμα μέγα σφόδρα. 11Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, τὰ ὀστᾶ ταῦτα εἶναι πᾶς ὁ οἶκος Ἰσραήλ· ἰδού, οὗτοι λέγουσι, τὰ ὁστᾶ ἡμῶν ἐξηράνθησαν καὶ ἡ ἐλπὶς ἡμῶν ἐχάθη· ἡμεῖς ἠφανίσθημεν.12Διὰ τοῦτο προφήτευσον καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, λαὲ μου, ἐγὼ ἀνοίγω τοὺς τάφους σας καὶ θέλω σᾶς ἀναβιβάσει ἐκ τῶν τάφων σας, θέλω σᾶς φέρει εἰς τὴν γῆν τοῦ Ἰσραήλ.13Καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν, λαὲ μου, ἀνοίξω τοὺς τάφους σας καὶ σᾶς ἀναβιβάσω ἐκ τῶν τάφων σας.14Καὶ θέλω δώσει τὸ πνεῦμά μου εἰς ἐσᾶς καὶ θέλετε ἀναζήσει καὶ θέλω σᾶς θέσει ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα καὶ ἐξετέλεσα, λέγει Κύριος.

1Φύλαττε τὸν πόδα σου, ὅταν ὑπάγῃς εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ· καὶ προθυμοῦ μᾶλλον νὰ ἀκούῃς, παρὰ νὰ προσφέρῃς θυσίαν ἀφρόνων, οἵτινες δὲν αἰσθάνονται ὅτι πράττουσι κακῶς.2Μή σπεῦδε διὰ τοῦ στόματός σου, καὶ ἡ καρδία σου ἄς μή ἐπιταχύνῃ νὰ προφέρῃ λόγον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ· διότι ὁ Θεὸς εἶναι ἐν τῷ οὐρανῷ, σὺ δὲ ἐπὶ τῆς γῆς· ὅθεν οἱ λόγοι σου ἄς ἦναι ὀλίγοι. 3Ἐπειδή τὸ μὲν ὄνειρον ἔρχεται ἐν τῷ πλήθει τῶν περισπασμῶν· ἡ δὲ φωνή τοῦ ἄφρονος ἐν τῷ πλήθει τῶν λόγων.4Ὅταν εὐχηθῇς εὐχήν εἰς τὸν Θεόν, μή βραδύνῃς νὰ ἀποδώσῃς αὐτήν· διότι δὲν εὐαρεστεῖται εἰς τοὺς ἄφρονας· ἀπόδος ὅ, τι ηὐχήθης.

1Καὶ μετὰ τὴν τελευτήν τοῦ Μωϋσέως τοῦ δούλου τοῦ Κυρίου, εἶπε Κύριος πρὸς Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Ναυή, τὸν ὑπηρέτην τοῦ Μωϋσέως, λέγων, 2Μωϋσῆς ὁ θεράπων μου ἐτελεύτησε· τώρα λοιπὸν σηκωθεὶς διάβηθι τὸν Ἰορδάνην τοῦτον, σὺ καὶ πᾶς ὁ λαὸς οὗτος, πρὸς τὴν γῆν τὴν ὁποίαν ἐγὼ δίδω εἰς αὐτούς, εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.3Πάντα τὸν τόπον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου πατήσῃ τὸ ἴχνος τῶν ποδῶν σας, εἰς ἐσᾶς ἔδωκα αὐτόν, καθὼς εἶπα πρὸς τὸν Μωϋσῆν·4ἀπὸ τῆς ἐρήμου καὶ τοῦ Λιβάνου τούτου καὶ ἕως τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου, τοῦ ποταμοῦ τοῦ Εὐφράτου, πᾶσα ἡ γῆ τῶν Χετταίων, καὶ ἕως τῆς θαλάσσης τῆς μεγάλης πρὸς δυσμὰς τοῦ ἡλίου, θέλει εἶσθαι τὸ ὅριόν σας.5Δὲν θέλει δυνηθῆ ἄνθρωπος νὰ σταθῇ ἐναντίον σου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου· καθὼς ἤμην μετὰ τοῦ Μωϋσέως, θέλω εἶσθαι μετὰ σοῦ· δέν θέλω σὲ ἀφήσει οὐδὲ σὲ ἐγκαταλείψει. 6Ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου· διότι σὺ θέλεις κληροδοτήσει εἰς τὸν λαὸν τοῦτον τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ὥμοσα πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν νὰ δώσω εἰς αὐτούς.7Μόνον ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου σφόδρα, διὰ νὰ προσέχῃς νὰ κάμνῃς κατὰ πάντα τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον προσέταξεν εἰς σὲ Μωϋσῆς ὁ θεράπων μου· μή ἐκκλίνῃς ἀπ᾿ αὐτοῦ δεξιὰ ἤ ἀριστερά, διὰ νὰ φέρησαι μετὰ συνέσεως πανταχοῦ ὅπου ἄν ὑπάγῃς.8Δὲν θέλει ἀπομακρυνθῆ τοῦτο τὸ βιβλίον τοῦ νόμου ἀπὸ τοῦ στόματός σου, ἀλλ᾿ ἐν αὐτῷ θέλεις μελετᾷ ἡμέραν καὶ νύκτα, διὰ νὰ προσέχῃς νὰ κάμνῃς κατὰ πάντα ὅσα εἶναι γεγραμμένα ἐν αὐτῷ· διότι τότε θέλεις εὐοδοῦσθαι εἰς τὴν ὁδὸν σου, καὶ τότε θέλεις φέρεσθαι μετὰ συνέσεως. 9Δὲν σὲ προστάζω ἐγώ; ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου· μή φοβηθῇς μηδὲ δειλιάσῃς· διότι εἶναι μετὰ σοῦ Κύριος ὁ Θεὸς σου ὅπου ἄν ὑπάγῃς.

22Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς, λέγει πρὸς αὐτούς· Ἔχετε πίστιν Θεοῦ.23Διότι ἀληθῶς σᾶς λέγω ὅτι ὅστις εἴπῃ πρὸς τὸ ὄρος τοῦτο, Σηκώθητε καὶ ῥίφθητι εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ δὲν διστάσῃ ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ, ἀλλὰ πιστεύσῃ ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγει γίνονται, θέλει γείνει εἰς αὐτὸν ὅ, τι ἐὰν εἴπῃ.24Διὰ τοῦτο σᾶς λέγω, Πάντα ὅσα προσευχόμενοι ζητεῖτε, πιστεύετε ὅτι λαμβάνετε, καὶ θέλει γείνει εἰς ἐσᾶς.25Καὶ ὅταν ἵστασθε προσευχόμενοι, συγχωρεῖτε ἐὰν ἔχητέ τι κατὰ τινός, διὰ νὰ συγχωρήσῃ εἰς ἐσᾶς καὶ ὁ Πατήρ σας ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τὰ ἁμαρτήματά σας.26Ἀλλ᾿ ἐὰν σεῖς δὲν συγχωρῆτε, οὐδὲ ὁ Πατήρ σας ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς θέλει συγχωρήσει τὰ ἁμαρτήματά σας.

22Καὶ εὐθὺς ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὑτοῦ νὰ ἐμβῶσιν εἰς τὸ πλοῖον καὶ νὰ ὑπάγωσι πρὸ αὐτοῦ εἰς τὸ πέραν, ἑωσοῦ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.23Καὶ ἀφοῦ ἀπέλυσε τοὺς ὄχλους, ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ᾿ ἰδίαν διὰ νὰ προσευχηθῇ. Καὶ ὅτε ἔγεινεν ἑσπέρα, ἦτο μόνος ἐκεῖ.24Τὸ δὲ πλοῖον ἦτο ἤδη ἐν τῷ μέσῳ τῆς θαλάσσης, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων· διότι ἦτο ἐναντίος ὁ ἄνεμος.25Ἐν δὲ τῇ τετάρτῃ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ὑπῆγε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, περιπατῶν ἐπὶ τὴν θάλασσαν.26Καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ μαθηταὶ ἐπὶ τὴν θάλασσαν περιπατοῦντα, ἐταράχθησαν, λέγοντες ὅτι φάντασμα εἶναι, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν.27Εὐθὺς δὲ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς λέγων· Θαρσεῖτε, ἐγὼ εἶμαι· μή φοβεῖσθε.28Ἀποκριθεὶς δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, ἐὰν ἦσαι σύ, πρόσταξόν με νὰ ἔλθω πρὸς σὲ ἐπὶ τὰ ὕδατα.29Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐλθέ. Καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου ὁ Πέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα, διὰ νὰ ἔλθῃ πρὸς τὸν Ἰησοῦν.30Βλέπων ὅμως τὸν ἄνεμον δυνατὸν ἐφοβήθη, καὶ ἀρχίσας νὰ καταποντίζηται, ἔκραξε λέγων· Κύριε, σῶσόν με.31Καὶ εὐθὺς ὁ Ἰησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπίασεν αὐτὸν καὶ λέγει πρὸς αὐτόν· Ὀλιγόπιστε, εἰς τί ἐδίστασας;32Καὶ ἀφοῦ εἰσῆλθον εἰς τὸ πλοῖον, ἔπαυσεν ὁ ἄνεμος·33οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐλθόντες προσεκύνησαν αὐτόν, λέγοντες· Ἀληθῶς Θεοῦ Υἱὸς εἶσαι.