1Καὶ ἐκίνησεν ἐκεῖθεν ὁ Ἀβραὰμ εἰς τὴν γῆν τὴν πρὸς μεσημβρίαν, καὶ κατῴκησε μεταξὺ Κάδης καὶ Σούρ· καὶ παρῴκησεν ἐν Γεράροις.2Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβραὰμ περὶ Σάρρας τῆς γυναικὸς αὑτοῦ, Ἀδελφή μου εἶναι. Ἔστειλε δὲ Ἀβιμέλεχ ὁ βασιλεὺς τῶν Γεράρων, καὶ ἔλαβε τὴν Σάρραν.3Καὶ ἦλθεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἀβιμέλεχ κατ᾿ ὄναρ τὴν νύκτα, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἰδού, σὺ ἀποθνήσκεις ἐξ αἰτίας τῆς γυναικός, τὴν ὁποίαν ἔλαβες· διότι εἶναι νενυμφευμένη μὲ ἄνδρα. 4Ὁ δὲ Ἀβιμέλεχ δὲν εἶχε πλησιάσει εἰς αὐτήν· καὶ εἶπε, Κύριε, ἤθελες φονεύσει ἔθνος ἔτι καὶ δίκαιον;5δὲν μοὶ εἶπεν αὐτός, Ἀδελφή μου εἶναι; καὶ αὐτή πάλιν, αὐτή εἶπεν, Ἀδελφὸς μου εἶναι. Ἐν εὐθύτητι τῆς καρδίας μου καὶ ἐν καθαρότητι τῶν χειρῶν μου ἔπραξα τοῦτο. 6Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Θεὸς κατ᾿ ὄναρ, Καὶ ἐγὼ ἐγνώρισα ὅτι ἐν εὐθύτητι τῆς καρδίας σου ἔπραξας τοῦτο· ὅθεν καὶ ἐγὼ σὲ ἐμπόδισα ἀπὸ τοῦ νὰ ἁμαρτήσῃς εἰς ἐμέ· διὰ τοῦτο δὲν σὲ ἀφῆκα νὰ ἐγγίσῃς αὐτήν· 7τώρα λοιπὸν ἀπόδος τὴν γυναῖκα πρὸς τὸν ἄνθρωπον, διότι εἶναι προφήτης· καὶ θέλει προσευχηθῆ ὑπὲρ σοῦ καὶ θέλεις ζήσει· ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ἀποδώσῃς αὐτήν, ἔξευρε ὅτι ἐξάπαντος θέλεις ἀποθάνει, σὺ καὶ πάντα ὅσα ἔχεις.

7 Οἱ ἄνδρες ὁμοίως, συνοικεῖτε μὲ τὰς γυναῖκάς σας ἐν φρονήσει, ἀποδίδοντες τιμήν εἰς τὸ γυναικεῖον γένος ὡς εἰς σκεῦος ἀσθενέστερον, καὶ ὡς εἰς συγκληρονόμους τῆς χάριτος τῆς ζωῆς, διὰ νὰ μή ἐμποδίζωνται αἱ προσευχαὶ σας.

1 Καὶ ἦλθον οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, πᾶσα ἡ συναγωγή, εἰς τὴν ἔρημον Σίν, τὸν πρῶτον μῆνα· καὶ ἔμεινεν ὁ λαὸς ἐν Κάδης· καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ ἡ Μαριὰμ καὶ ἐτάφη ἐκεῖ. 2 Καὶ δὲν ἦτο ὕδωρ διὰ τὴν συναγωγήν· καὶ συνηθροίσθησαν κατὰ τοῦ Μωϋσέως καὶ κατὰ τοῦ Ἀαρών.3 Καὶ ὁ λαὸς ἐλοιδόρει κατὰ τοῦ Μωϋσέως καὶ εἶπον, λέγοντες, Εἴθε ν᾿ ἀπεθνήσκομεν, ὅτε οἱ ἀδελφοὶ ἡμῶν ἀπέθανον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.4 Καὶ διὰ τί ἀνεβιβάσατε τὴν συναγωγήν τοῦ Κυρίου εἰς τὴν ἔρημον ταύτην, διὰ νὰ ἀποθάνωμεν ἐκεῖ ἡμεῖς καὶ τὰ κτήνη ἡμῶν;5 καὶ διὰ τί ἀνεβιβάσατε ἡμᾶς ἐκ τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ φέρητε ἡμᾶς εἰς τὸν κακὸν τοῦτον τόπον; οὗτος δὲν εἶναι τόπος σπορᾶς ἤ σύκων ἤ ἀμπέλων ἤ ῥοδίων· οὐδὲ ὕδωρ ὑπάρχει διὰ νὰ πίωμεν. 6 Καὶ ἦλθον ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῆς συναγωγῆς εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ ἔπεσον κατὰ πρόσωπον αὑτῶν· καὶ ἐφάνη εἰς αὐτοὺς ἡ δόξα τοῦ Κυρίου.7 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,8 Λάβε τὴν ῥάβδον καὶ συγκάλεσον τὴν συναγωγήν σὺ καὶ Ἀαρὼν ὁ ἀδελφὸς σου, καὶ λαλήσατε πρὸς τὴν πέτραν ἐνώπιον αὐτῶν· καὶ θέλει δώσει τὰ ὕδατα αὐτῆς, καὶ θέλεις ἐκβάλει εἰς αὐτοὺς ὕδωρ ἐκ τῆς πέτρας· καὶ θέλεις ποτίσει τὴν συναγωγήν καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν. 9 Καὶ ἔλαβεν ὁ Μωϋσῆς τὴν ῥάβδον ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου, καθὼς προσέταξεν εἰς αὐτόν·10 καὶ συνεκάλεσαν Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν τὴν συναγωγήν ἔμπροσθεν τῆς πέτρας· καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἀκούσατε τώρα, σεῖς οἱ ἀπειθεῖς· νὰ σᾶς ἐκβάλωμεν ὕδωρ ἐκ τῆς πέτρας ταύτης;11 Καὶ ὑψώσας ὁ Μωϋσῆς τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐκτύπησε μὲ τὴν ῥάβδον αὑτοῦ τὴν πέτραν δίς· καὶ ἐξῆλθον ὕδατα πολλά· καὶ ἔπιεν ἡ συναγωγή καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν. 12 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ πρὸς τὸν Ἀαρών, Ἐπειδή δὲν μὲ ἐπιστεύσατε, διὰ νὰ μὲ ἁγιάσητε ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, διὰ τοῦτο σεῖς δὲν θέλετε φέρει τὴν συναγωγήν ταύτην εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς αὐτούς. 13 τοῦτο εἶναι τὸ ὕδωρ Μεριβά· διότι οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐλοιδόρησαν κατὰ τοῦ Κυρίου, καὶ αὐτὸς ἡγιάσθη ἐν αὐτοῖς.

1Μετὰ ταῦτα ἐφανέρωσεν ἑαυτὸν πάλιν ὁ Ἰησοῦς εἰς τοὺς μαθητὰς ἐπὶ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάδος· ἐφανέρωσε δὲ οὕτως.2Ἦσαν ὁμοῦ Σίμων Πέτρος καὶ Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος καὶ Ναθαναήλ ὁ ἀπὸ Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ζεβεδαίου καὶ ἄλλοι δύο ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ.3Λέγει πρὸς αὐτοὺς Σίμων Πέτρος· Ὑπάγω νὰ ἁλιεύσω. Λέγουσι πρὸς αὐτόν· Ἐρχόμεθα καὶ ἡμεῖς μετὰ σοῦ. Ἐξῆλθον καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸ πλοῖον εὐθύς, καὶ κατ᾿ ἐκείνην τὴν νύκτα δὲν ἐπίασαν οὐδέν.4Ἀφοῦ δὲ ἔγεινεν ἤδη πρωΐ, ἐστάθη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸν αἰγιαλόν· δὲν ἐγνώριζον ὅμως οἱ μαθηταὶ ὅτι εἶναι ὁ Ἰησοῦς.5Λέγει λοιπὸν πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· Παιδία, μήπως ἔχετέ τι προσφάγιον; Ἀπεκρίθησαν πρὸς αὐτόν· Οὐχί.6Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς· Ῥίψατε τὸ δίκτυον εἰς τὰ δεξιὰ μέρη τοῦ πλοίου καὶ θέλετε εὑρεῖ. Ἔρριψαν λοιπὸν καὶ δὲν ἠδυνήθησαν πλέον νὰ σύρωσιν αὐτὸ ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἰχθύων.7Λέγει λοιπὸν πρὸς τὸν Πέτρον ὁ μαθητής ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς· Ὁ Κύριος εἶναι. Ὁ δὲ Σίμων Πέτρος, ἀκούσας ὅτι εἶναι ὁ Κύριος, ἐζώσθη τὸ ἐπένδυμα· διότι ἦτο γυμνός· καὶ ἔρριψεν ἑαυτὸν εἰς τὴν θάλασσαν.8Οἱ δὲ ἄλλοι μαθηταὶ ἦλθον μὲ τὸ πλοιάριον· διότι δὲν ἦσαν μακρὰν ἀπὸ τῆς γῆς, ἀλλ᾿ ἕως διακοσίας πήχας· σύροντες τὸ δίκτυον τῶν ἰχθύων.9Καθὼς λοιπὸν ἀπέβησαν εἰς τὴν γῆν, βλέπουσιν ἀνθρακιὰν κειμένην καὶ ὀψάριον ἐπικείμενον καὶ ἄρτον.10Λέγει πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· Φέρετε ἀπὸ τῶν ὀψαρίων, τὰ ὁποῖα ἐπιάσατε τώρα.11Ἀνέβη Σίμων Πέτρος καὶ ἔσυρε τὸ δίκτυον ἐπὶ τῆς γῆς, γέμον ἰχθύων μεγάλων ἑκατὸν πεντήκοντα τριῶν· καὶ ἐνῷ ἦσαν τόσοι, δὲν ἐσχίσθη τὸ δίκτυον.12Λέγει πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· Ἔλθετε, γευματίσατε. Οὐδεὶς ὅμως τῶν μαθητῶν ἐτόλμα νὰ ἐξετάσῃ αὐτόν, Σὺ τίς εἶσαι, ἐξεύροντες ὅτι εἶναι ὁ Κύριος.13Ἔρχεται λοιπὸν ὁ Ἰησοῦς καὶ λαμβάνει τὸν ἄρτον καὶ δίδει εἰς αὐτούς, καὶ τὸ ὀψάριον ὁμοίως.14Αὕτη ἦτο ἤδη τρίτη φορά, καθ᾿ ἥν ὁ Ἰησοῦς ἐφανερώθη εἰς τοὺς μαθητὰς αὑτοῦ, ἀφοῦ ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν. 15Ἀφοῦ λοιπὸν ἐγευμάτισαν, λέγει πρὸς τὸν Σίμωνα Πέτρον ὁ Ἰησοῦς· Σίμων Ἰωνᾶ, ἀγαπᾷς με περισσότερον τούτων; Λέγει πρὸς αὐτόν· Ναί, Κύριε, σὺ ἐξεύρεις ὅτι σὲ ἀγαπῶ. Λέγει πρὸς αὐτόν· Βόσκε τὰ ἀρνία μου.16Λέγει πρὸς αὐτὸν πάλιν δευτέραν φοράν· Σίμων Ἰωνᾶ, ἀγαπᾶς με; Λέγει πρὸς αὐτόν· Ναί, Κύριε, σὺ ἐξεύρεις ὅτι σὲ ἀγαπῶ. Λέγει πρὸς αὐτόν· Ποίμαινε τὰ πρόβατά μου.17Λέγει πρὸς αὐτὸν τὴν τρίτην φοράν· Σίμων Ἰωνᾶ, ἀγαπᾶς με; Ἐλυπήθη ὁ Πέτρος ὅτι εἶπε πρὸς αὐτὸν τὴν τρίτην φοράν· Ἀγαπᾶς με; καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Κύριε, σὺ ἐξεύρεις τὰ πάντα, σὺ γνωρίζεις ὅτι σὲ ἀγαπῶ. Λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· Βόσκε τὰ πρόβατά μου. 18Ἀληθῶς, ἀληθῶς σοὶ λέγω, ὅτε ἦσο νεώτερος, ἐζώννυες σεαυτὸν καὶ περιεπάτεις ὅπου ἤθελες· ἀφοῦ ὅμως γηράσῃς, θέλεις ἐκτείνει τὰς χεῖράς σου, καὶ ἄλλος θέλει σὲ ζώσει, καὶ θέλει σὲ φέρει ὅπου δὲν θέλεις.19Εἶπε δὲ τοῦτο δεικνύων μὲ ποῖον θάνατον μέλλει νὰ δοξάσῃ τὸν Θεόν. Καὶ τοῦτο εἰπὼν λέγει πρὸς αὐτόν· Ἀκολούθει μοι. 20Στραφεὶς δὲ ὁ Πέτρος, βλέπει ἀκολουθοῦντα τὸν μαθητήν, τὸν ὁποῖον ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς, ὅστις καὶ ἀνέπεσεν ἐν τῷ δείπνῳ ἐπὶ τὸ στῆθος αὐτοῦ καὶ εἶπε· Κύριε, τίς εἶναι ὁ παραδίδων σε;21Τοῦτον ἰδὼν ὁ Πέτρος λέγει πρὸς τὸν Ἰησοῦν· Κύριε, οὗτος δὲ τί;22Λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· Ἐὰν αὐτὸν θέλω νὰ μένῃ ἑωσοῦ ἔλθω, τί πρὸς σέ; σὺ ἀκολούθει μοι.23Διεδόθη λοιπὸν ὁ λόγος οὗτος εἰς τοὺς ἀδελφοὺς ὅτι ὁ μαθητής ἐκεῖνος δὲν ἀποθνήσκει· ὁ Ἰησοῦς ὅμως δὲν εἶπε πρὸς αὐτὸν ὅτι δὲν ἀποθνήσκει, ἀλλ᾿ ἐὰν θέλω αὐτὸν νὰ μένῃ ἑωσοῦ ἔλθω, τί πρὸς σέ; 24Οὗτος εἶναι ὁ μαθητής ὁ μαρτυρῶν περὶ τούτων καὶ γράψας ταῦτα, καὶ ἐξεύρομεν ὅτι εἶναι ἀληθής ἡ μαρτυρία αὐτοῦ. 25Εἶναι δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ ὅσα ἔκαμεν ὁ Ἰησοῦς, τὰ ὁποῖα ἐὰν γραφθῶσι καθ᾿ ἕν, οὐδ᾿ αὐτὸς ὁ κόσμος νομίζω θέλει χωρήσει τὰ γραφόμενα βιβλία. Ἀμήν.