Κηρύγματα Εργατών ΕΑΕΠ

13Εἶπε δὲ τίς πρὸς αὐτὸν ἐκ τοῦ ὄχλου· Διδάσκαλε, εἰπὲ πρὸς τὸν ἀδελφὸν μου νὰ μοιρασθῇ μετ᾿ ἐμοῦ τὴν κληρονομίαν.14Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν· Ἄνθρωπε, τίς μὲ κατέστησε δικαστήν ἤ μεριστήν ἐφ᾿ ὑμᾶς;15Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· Προσέχετε καὶ φυλάττεσθε ἀπὸ τῆς πλεονεξίας· διότι ἐὰν τις ἔχῃ περισσά, ἡ ζωή αὐτοῦ δὲν συνίσταται ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῦ.16Εἶπε δὲ πρὸς αὐτοὺς παραβολήν, λέγων· Ἀνθρώπου τινὸς πλουσίου ηὐτύχησαν τὰ χωράφια·17Καὶ διελογίζετο ἐν ἑαυτῷ λέγων· Τί νὰ κάμω, διότι δὲν ἔχω ποῦ νὰ συνάξω τοὺς καρποὺς μου;18Καὶ εἶπε· Τοῦτο θέλω κάμει· θέλω χαλάσει τὰς ἀποθήκας μου καὶ θέλω οἰκοδομήσει μεγαλητέρας καὶ συνάξει ἐκεῖ πάντα τὰ γεννήματά μου καὶ τὰ ἀγαθὰ μου,19καὶ θέλω εἰπεῖ πρὸς τὴν ψυχήν μου· Ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ ἐναποτεταμιευμένα δι᾿ ἔτη πολλά· ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου.20Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός· Ἄφρον, ταύτην τὴν νύκτα τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ· ὅσα δὲ ἡτοίμασας, τίνος θέλουσιν εἶσθαι; 21Οὕτω θέλει εἶσθαι ὅστις θησαυρίζει εἰς ἑαυτὸν καὶ δὲν πλουτεῖ εἰς Θεόν. 22Εἶπε δὲ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὑτοῦ· Διὰ τοῦτο λέγω πρὸς ἐσᾶς, Μή μεριμνᾶτε διὰ τὴν ζωήν σας, τί νὰ φάγητε, μηδὲ διὰ τὸ σῶμα, τί νὰ ἐνδυθῆτε.23Ἡ ζωή εἶναι τιμιώτερον τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος.24Παρατηρήσατε τοὺς κόρακας, ὅτι δὲν σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν, οἵτινες δὲν ἔχουσι ταμεῖον οὐδὲ ἀποθήκην, καὶ ὁ Θεὸς τρέφει αὐτούς· πόσῳ μᾶλλον σεῖς διαφέρετε τῶν πτηνῶν.25Καὶ τίς ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται νὰ προσθέσῃ εἰς τὸ ἀνάστημα αὑτοῦ μίαν πήχυν;26Ἐὰν λοιπὸν οὐδὲ τὸ ἐλάχιστον δύνασθε, τί μεριμνᾶτε περὶ τῶν λοιπῶν;27Παρατηρήσατε τὰ κρίνα πῶς αὐξάνουσι· δὲν κοπιάζουσιν οὐδὲ κλώθουσι· σᾶς λέγω ὅμως, οὐδὲ ὁ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὑτοῦ ἐνεδύθη ὡς ἕν τούτων.28Ἀλλ᾿ ἐὰν τὸν χόρτον, ὅστις σήμερον εἶναι ἐν τῷ ἀγρῷ καὶ αὔριον ῥίπτεται εἰς κλίβανον, ὁ Θεὸς ἐνδύῃ οὕτω, πόσῳ μᾶλλον ἐσᾶς, ὀλιγόπιστοι.29Καὶ σεῖς μή ζητεῖτε τί νὰ φάγητε ἤ τί νὰ πίητε, καὶ μή ἦσθε μετέωροι·30διότι ταῦτα πάντα ζητοῦσι τὰ ἔθνη τοῦ κόσμου· ὑμῶν δὲ ὁ Πατήρ ἐξεύρει ὅτι ἔχετε χρείαν τούτων·31πλήν ζητεῖτε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ταῦτα πάντα θέλουσι σᾶς προστεθῆ. 32Μή φοβοῦ, μικρὸν ποίμνιον· διότι ὁ Πατήρ σας ηὐδόκησε νὰ σᾶς δώσῃ τὴν βασιλείαν.33Πωλήσατε τὰ ὑπάρχοντά σας καὶ δότε ἐλεημοσύνην. Κάμετε εἰς ἑαυτοὺς βαλάντια τὰ ὁποῖα δὲν παλαιοῦνται, θησαυρὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς ὅστις δὲν ἐκλείπει, ὅπου κλέπτης δὲν πλησιάζει οὐδὲ ὁ σκώληξ διαφθείρει· 34διότι ὅπου εἶναι ὁ θησαυρὸς σας, ἐκεῖ θέλει εἶσθαι καὶ ἡ καρδία σας. 35Ἄς ἦναι αἱ ὀσφύες σας περιεζωσμέναι καὶ οἱ λύχνοι καιόμενοι·36καὶ σεῖς ὅμοιοι μὲ ἀνθρώπους, οἵτινες προσμένουσι τὸν κύριον αὑτῶν, πότε θέλει ἐπιστρέψει ἐκ τῶν γάμων, διὰ νὰ ἀνοίξωσιν εὐθὺς εἰς αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ καὶ κρούσῃ.37Μακάριοι οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ἐλθὼν ὁ κύριος θέλει εὑρεῖ ἀγρυπνοῦντας. Ἀληθῶς σᾶς λέγω, ὅτι θέλει περιζωσθῆ καὶ καθίσει αὐτοὺς εἰς τὴν τράπεζαν, καὶ ἐλθὼν εἰς τὸ μέσον θέλει ὑπηρετήσει αὐτούς.38Καὶ ἐὰν ἔλθῃ ἐν τῇ δευτέρᾳ φυλακῇ καὶ ἐν τῇ τρίτῃ φυλακῇ ἔλθῃ καὶ εὕρῃ οὕτω, μακάριοι εἶναι οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι.39Τοῦτο δὲ γινώσκετε, ὅτι ἐὰν ἤξευρεν ὁ οἰκοδεσπότης ποίαν ὥραν ὁ κλέπτης ἔρχεται, ἤθελεν ἀγρυπνήσει καὶ δὲν ἤθελεν ἀφήσει νὰ διορυχθῇ ὁ οἶκος αὐτοῦ.40Καὶ σεῖς λοιπὸν γίνεσθε ἕτοιμοι· διότι καθ᾿ ἥν ὥραν δὲν στοχάζεσθε, ἔρχεται ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου.

1Τότε ἦλθε τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἐπὶ Ἀζαρίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ὠδήδ·2καὶ ἐξῆλθεν εἰς συνάντησιν τοῦ Ἀσὰ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἀκούσατέ μου, Ἀσὰ καὶ πᾶς ὁ Ἰούδας καὶ ὁ Βενιαμίν· Ὁ Κύριος εἶναι μὲ σᾶς, ὅταν σεῖς εἶσθε μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἐὰν ἐκζητῆτε αὐτόν, θέλει εὑρεθῆ εἰς ἐσᾶς· ἐὰν ὅμως ἐγκαταλείψητε αὐτόν, θέλει σᾶς ἐγκαταλείψει·3πολὺν μὲν καιρὸν ἐστάθη ὁ Ἰσραήλ χωρίς τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ χωρὶς ἱερέως διδάσκοντος καὶ χωρὶς νόμου·4ὅτε ὅμως ἐν τῇ στενοχωρίᾳ αὑτῶν ἐπέστρεψαν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἐξεζήτησαν αὐτόν, εὑρέθη εἰς αὐτούς·5καὶ κατ᾿ ἐκείνους τοὺς καιροὺς δὲν ἦτο εἰρήνη εἰς τὸν ἐξερχόμενον καὶ εἰς τὸν εἰσερχόμενον, ἀλλ᾿ ἦσαν μεγάλαι ταραχαὶ ἐπὶ πάντας τοὺς κατοίκους τῶν τόπων·6καὶ ἐφθείρετο ἔθνος ὑπὸ ἔθνους καὶ πόλις ὑπὸ πόλεως· διότι ὁ Θεὸς κατέθλιβεν αὐτοὺς ἐν πάσῃ στενοχωρίᾳ·7σεῖς δὲ ἐνδυναμοῦσθε, καὶ ἄς μή ἦναι ἐκλελυμέναι αἱ χεῖρές σας· διότι θέλει εἶσθαι μισθὸς εἰς τὸ ἔργον σας. 8Καί ὅτε ἤκουσεν ὁ Ἀσὰ τοὺς λόγους τούτους καὶ τὴν προφητείαν Ὠδήδ τοῦ προφήτου, ἐνεδυναμώθη καὶ ἀπέβαλε τὰ βδελύγματα ἐκ πάσης τῆς γῆς Ἰούδα καὶ Βενιαμὶν καὶ ἐκ τῶν πόλεων, τὰς ὁποίας ἔλαβεν ἐκ τοῦ ὄρους Ἐφραΐμ, καὶ ἀνενέωσε τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου, τὸ κατ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ προνάου τοῦ Κυρίου.9Καὶ συνήγαγε πάντα τὸν Ἰούδαν καὶ τὸν Βενιαμίν, καὶ τοὺς παροικοῦντας μετ᾿ αὐτῶν ἐκ τοῦ Ἐφραΐμ καὶ Μανασσῆ καὶ ἐκ τοῦ Συμεών· διότι πολλοὶ ἐκ τοῦ Ἰσραήλ προσεχώρησαν εἰς αὐτόν, ἰδόντες ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ ἦτο μετ᾿ αὐτοῦ. 10Καὶ συνήχθησαν εἰς Ἱερουσαλήμ κατὰ τὸν τρίτον μῆνα τοῦ δεκάτου πέμπτου ἔτους τῆς βασιλείας τοῦ Ἀσά.11Καὶ προσέφεραν θυσίας εἰς τὸν Κύριον, κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, ἐκ τῶν λαφύρων τὰ ὁποῖα ἔφεραν, ἑπτακοσίους βόας καὶ ἑπτὰ χιλιάδας προβάτων.12Καὶ εἰσῆλθον εἰς συνθήκην νὰ ἐκζητήσωσι Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτῶν, ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὑτῶν καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς αὑτῶν·13καὶ πᾶς ὅστις δὲν ἐκζητήσῃ Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ νὰ θανατόνηται, ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, ἀπὸ ἀνδρὸς ἕως γυναικός.14Καὶ ὥμοσαν πρὸς τὸν Κύριον ἐν φωνῇ μεγάλῃ καὶ ἐν ἀλαλαγμῷ καὶ ἐν σάλπιγξι καὶ ἐν κερατίναις.15Καὶ πᾶς ὁ Ἰούδας εὐφράνθη εἰς τὸν ὅρκον· διότι ὥμοσαν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὑτῶν καὶ ἐξεζήτησαν αὐτὸν μεθ᾿ ὅλης τῆς θελήσεως αὑτῶν· καὶ εὑρέθη εἰς αὐτούς· καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς ὁ Κύριος ἀνάπαυσιν κυκλόθεν.

1Οὕτως εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ· Ὕπαγε καὶ ἀπόκτησον εἰς σεαυτὸν ζώνην λινήν καὶ περίβαλε αὐτήν ἐπὶ τὴν ὀσφὺν σου καὶ εἰς ὕδωρ μή βάλῃς αὐτήν.2Ἀπέκτησα λοιπὸν τὴν ζώνην κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου καὶ περιέβαλον ἐπὶ τὴν ὀσφὺν μου.3Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμὲ ἐκ δευτέρου, λέγων,4Λάβε τὴν ζώνην τὴν ὁποίαν ἀπέκτησας, τὴν ἐπὶ τὴν ὀσφὺν σου, καὶ σηκωθεὶς ὕπαγε εἰς τὸν Εὐφράτην καὶ κρύψον αὐτήν ἐκεῖ ἐν τῇ ὀπῇ τοῦ βράχου.5Ὑπῆγα λοιπὸν καὶ ἔκρυψα αὐτήν πλησίον τοῦ Εὐφράτου, καθὼς προσέταξεν εἰς ἐμὲ ὁ Κύριος.6Καὶ μετὰ πολλὰς ἡμέρας εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Σηκωθεὶς ὕπαγε εἰς τὸν Εὐφράτην καὶ λάβε ἐκεῖθεν τὴν ζώνην, τὴν ὁποίαν προσέταξα εἰς σὲ νὰ κρύψῃς ἐκεῖ.7Καὶ ὑπῆγα εἰς τὸν Εὐφράτην καὶ ἔσκαψα καὶ ἔλαβον τὴν ζώνην ἐκ τοῦ τόπου ὅπου ἔκρυψα αὐτήν· καὶ ἰδού, ἡ ζώνη ἦτο ἐφθαρμένη, δὲν ἦτο χρήσιμος εἰς οὐδέν. 8Τότε ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,9Οὕτω λέγει Κύριος· κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον θέλω φθείρει τὴν ὑπερηφανίαν τοῦ Ἰούδα καὶ τὴν μεγάλην ὑπερηφανίαν τῆς Ἱερουσαλήμ.10Ὁ κακὸς οὗτος λαός, οἵτινες ἀρνοῦνται τὸ νὰ ὑπακούωσιν εἰς τοὺς λόγους μου, καί περιπατοῦσιν ἐν ταῖς ὀρέξεσι τῆς καρδίας αὑτῶν καὶ ὑπάγουσιν ὀπίσω ἄλλων θεῶν, διὰ νὰ λατρεύωσιν αὐτοὺς καὶ νὰ προσκυνῶσιν αὐτούς, θέλει εἶσθαι ἐξάπαντος ὡς ἡ ζώνη αὕτη, ἥτις δὲν εἶναι χρήσιμος εἰς οὐδέν.11Διότι καθὼς ἡ ζώνη κολλᾶται εἰς τὴν ὀσφὺν τοῦ ἀνθρώπου, οὕτως ἐκόλλησα εἰς ἐμαυτὸν πάντα τὸν οἶκον Ἰσραήλ καὶ πάντα τὸν οἶκον Ἰούδα, λέγει Κύριος· διὰ νὰ ἦναι εἰς ἐμὲ λαὸς καὶ ὄνομα καὶ καύχημα καὶ δόξα· ἀλλὰ δὲν ὑπήκουσαν. 12Διὰ τοῦτο θέλεις λαλήσει πρὸς αὐτοὺς τὸν λόγον τοῦτον· Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· πᾶς ἀσκὸς θέλει γεμισθῆ οἴνου· καὶ αὐτοὶ θέλουσιν εἰπεῖ πρὸς σέ, Μήπως τῳόντι δὲν γνωρίζομεν ὅτι πᾶς ἀσκὸς θέλει γεμισθῆ οἴνου;13Τότε θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, θέλω γεμίσει πάντας τοὺς κατοίκους τῆς γῆς ταύτης καὶ τοὺς βασιλεῖς τοὺς καθημένους ἐπὶ τὸν θρόνον τοῦ Δαβὶδ καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς προφήτας καὶ πάντας τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ, ἀπὸ μεθυσμοῦ.14Καὶ θέλω συντρίψει αὐτοὺς μετ᾿ ἀλλήλων, καὶ τοὺς πατέρας καὶ τοὺς υἱοὺς ὁμοῦ, λέγει Κύριος· δὲν θέλω σπλαγχνισθῆ οὐδὲ φεισθῆ οὐδὲ ἐλεήσει, ἀλλὰ θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτούς. 15Ἀκούσατε καὶ ἀκροάσθητε· μή ἐπαίρεσθε· διότι ὁ Κύριος ἐλάλησε.16Δότε δόξαν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν, πρὶν φέρῃ σκότος καὶ πρὶν οἱ πόδες σας προσκόψωσιν ἐπὶ τὰ σκοτεινὰ ὄρη, καὶ ἐνῷ προσμένετε φῶς, μετατρέψῃ αὐτὸ εἰς σκιὰν θανάτου καὶ καταστήσῃ αὐτὸ πυκνὸν σκότος.17Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ἀκούσητε τοῦτο, ἡ ψυχή μου θέλει κλαύσει κρυφίως διὰ τὴν ὑπερηφανίαν ὑμῶν, καὶ ὁ ὀφθαλμὸς μου θέλει κλαύσει πικρὰ καὶ καταρρεύσει δάκρυα, διότι τὸ ποίμνιον τοῦ Κυρίου φέρεται εἰς αἰχμαλωσίαν. 18Εἴπατε πρὸς τὸν βασιλέα καὶ πρὸς τὴν βασίλισσαν, Ταπεινώθητε, καθήσατε· διότι θέλει καταβιβασθῆ ἀπὸ τῶν κεφαλῶν ὑμῶν ὁ στέφανος τῆς δόξης ὑμῶν.19Αἱ πόλεις τοῦ νότου θέλουσι κλεισθῆ καὶ δὲν θέλει εἶσθαι ὁ ἀνοίγων· ὁ Ἰούδας ἅπας θέλει φερθῆ εἰς αἰχμαλωσίαν, ὁλοκλήρως θέλει φερθῆ αἰχμάλωτος. 20Ὑψώσατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεωρήσατε τοὺς ἐρχομένους ἀπὸ βορρᾶ· ποῦ εἶναι τὸ ποίμνιον τὸ δοθὲν εἰς σέ, τὰ ὡραῖά σου πρόβατα;21Τί θέλεις εἰπεῖ, ὅταν σὲ ἐπισκεφθῆ; διότι σὺ ἐδίδαξας αὐτοὺς νὰ ἄρχωσιν ἐπὶ σοῦ ὡς ἡγεμόνες· δὲν θέλουσι σὲ συλλάβει πόνοι, ὡς γυναῖκα τίκτουσαν;22Καὶ ἐὰν εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου, Διὰ τί συνέβησαν εἰς ἐμὲ ταῦτα; διὰ τὸ πλῆθος τῆς ἀνομίας σου ἐσηκώθησαν τὰ κράσπεδά σου καὶ ἐγυμνώθησαν αἱ πτέρναι σου. 23Δύναται ὁ Αἰθίοψ νὰ ἀλλάξῃ τὸ δέρμα αὑτοῦ ἤ ἡ πάρδαλις τὰ ποικίλματα αὑτῆς; τότε δύνασθε καὶ σεῖς νὰ κάμητε καλόν, οἱ μαθόντες τὸ κακόν.24Διὰ τοῦτο θέλω σκορπίσει αὐτοὺς ὡς ἄχυρον φερόμενον ὑπὸ ἀνέμου τῆς ἐρήμου. 25Οὗτος εἶναι παρ᾿ ἐμοῦ ὁ κλῆρός σου, τὸ μερίδιον τὸ μεμετρημένον εἰς σέ, λέγει Κύριος· διότι μὲ ἐλησμόνησας καὶ ἤλπισας ἐπὶ τὸ ψεῦδος.26Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ θέλω σηκώσει τὰ κράσπεδά σου ἐπὶ τὸ πρόσωπόν σου, καὶ θέλει φανῆ ἡ αἰσχύνη σου.27Εἶδον τὰς μοιχείας σου καὶ τοὺς χρεμετισμοὺς σου, τὴν αἰσχρότητα τῆς πορνείας σου, τὰ βδελύγματά σου ἐπὶ τοὺς λόφους, ἐπὶ τὰς πεδιάδας. Οὐαὶ εἰς σέ, Ἱερουσαλήμ! δὲν θέλεις καθαρισθῆ; μετά, πότε ἔτι;

1Σᾶς παρακαλοῦμεν δέ, ἀδελφοί, περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς εἰς αὐτὸν ἐπισυνάξεως ἡμῶν,2νὰ μή σαλευθῆτε ταχέως ἀπὸ τοῦ φρονήματός σας, μηδὲ νὰ θορυβῆσθε, μήτε διὰ πνεύματος μήτε διὰ λόγου μήτε δι᾿ ἐπιστολῆς ὡς γραφομένης ὑφ᾿ ἡμῶν, ὅτι τάχα ἐπλησίασεν ἡ ἡμέρα τοῦ Χριστοῦ.3Ἄς μή σᾶς ἐξαπατήσῃ τις κατ᾿ οὐδένα τρόπον· διότι δὲν θέλει ἐλθεῖ ἡ ἡμέρα ἐκείνη, ἐὰν δὲν ἔλθῃ πρῶτον ἡ ἀποστασία καὶ ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας,4ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐναντίον εἰς πάντα λεγόμενον Θεὸν ἤ σέβασμα, ὥστε νὰ καθήσῃ εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ ὡς Θεός, ἀποδεικνύων ἑαυτὸν ὅτι εἶναι Θεός. 5Δὲν ἐνθυμεῖσθε ὅτι ἐνῷ ἤμην ἔτι παρ᾿ ὑμῖν σᾶς ἔλεγον ταῦτα;6Καὶ τώρα γνωρίζετε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κωλύει αὐτόν, ὥστε νὰ ἀποκαλυφθῇ ἐν τῷ ἑαυτοῦ καιρῷ·7διότι τὸ μυστήριον τῆς ἀνομίας ἤδη ἐνεργεῖται, μόνον ἕως νὰ ἐκβληθῇ ἐκ μέσου ὁ κωλύων τώρα·8καὶ τότε θέλει ἀποκαλυφθῆ ὁ ἄνομος, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος θέλει ἀπολέσει μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ στόματος αὑτοῦ καὶ θέλει ἐξαφανίσει μὲ τὴν ἐπιφάνειαν τῆς παρουσίας αὑτοῦ·9ὅστις θέλει ἐλθεῖ κατ᾿ ἐνέργειαν τοῦ Σατανᾶ ἐν πάσῃ δυνάμει καὶ σημείοις καὶ τέρασι ψεύδους102:10 καὶ ἐν πάσῃ ἀπάτῃ τῆς ἀδικίας μεταξὺ τῶν ἀπολλυμένων, διότι δὲν ἐδέχθησαν τὴν ἀγάπην τῆς ἀληθείας διὰ νὰ σωθῶσι· 11καὶ διὰ τοῦτο θέλει πέμψει ἐπ᾿ αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐνέργειαν πλάνης, ὥστε νὰ πιστεύσωσιν εἰς τὸ ψεῦδος,12διὰ νὰ κατακριθῶσι πάντες οἱ μή πιστεύσαντες εἰς τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ᾿ εὐαρεστηθέντες εἰς τὴν ἀδικίαν. 13Ἡμεῖς ὅμως ὀφείλομεν νὰ εὐχαριστῶμεν πάντοτε τὸν Θεὸν διὰ σᾶς, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ τοῦ Κυρίου, ὅτι σᾶς ἐξέλεξεν ὁ Θεὸς ἀπ᾿ ἀρχῆς εἰς σωτηρίαν διὰ τοῦ ἁγιασμοῦ τοῦ Πνεύματος καὶ τῆς πίστεως τῆς ἀληθείας,14εἰς τὸν ὁποῖον σᾶς ἐκάλεσε διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἡμῶν πρὸς ἀπόλαυσιν τῆς δόξης τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.15Λοιπόν, ἀδελφοί, μένετε σταθεροὶ καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις, τὰς ὁποίας ἐδιδάχθητε εἴτε διὰ λόγου εἴτε δι᾿ ἐπιστολῆς ἡμῶν. 16Αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ ἡμῶν, ὅστις μᾶς ἠγάπησε καὶ ἔδωκεν αἰωνίαν παρηγορίαν καὶ ἀγαθήν ἐλπίδα διὰ τῆς χάριτος,17εἴθε νὰ παρηγορήσῃ τὰς καρδίας σας καὶ νὰ σᾶς στηρίξῃ εἰς πάντα λόγον καὶ ἔργον ἀγαθόν.

1Ἦλθον εἰς τὸν κῆπόν μου, ἀδελφή μου, νύμφη· ἐτρύγησα τὴν σμύρναν μου μετὰ τῶν ἀρωμάτων μου· ἔφαγον τὴν κηρήθραν μου μετὰ τοῦ μέλιτός μου· ἔπιον τὸν οἶνον μου μετὰ τοῦ γάλακτός μου· Φάγετε, φίλοι· πίετε, ναί, πίετε ἀφθόνως, ἀγαπητοί. 2Ἐγὼ κοιμῶμαι, ἀλλ᾿ ἡ καρδία μου ἀγρυπνεῖ· φωνή τοῦ ἀγαπητοῦ μου· κρούει· Ἄνοιξόν μοι, ἀδελφή μου, ἀγαπητή μου, περιστερὰ μου, ἀμώμητέ μου· διότι ἡ κεφαλή μου ἐγέμισεν ἀπὸ δρόσου, οἱ βόστρυχοί μου ἀπὸ ψεκάδων τῆς νυκτός. 3Ἐξεδύθην τὸν χιτῶνά μου· πῶς νὰ ἐνδυθῶ αὐτόν; ἔνιψα τοὺς πόδας μου· πῶς θέλω μολύνει αὐτούς;4Ὁ ἀγαπητὸς μου εἰσῆξε τὴν χεῖρα αὑτοῦ διὰ τῆς τρύπης τῆς θύρας, καὶ τὰ σπλάγχνα μου ἐταράχθησαν δι᾿ αὐτόν.5Ἐγὼ ἐσηκώθην διὰ νὰ ἀνοίξω εἰς τὸν ἀγαπητὸν μου· καὶ αἱ χεῖρές μου ἔσταζον σμύρναν, καὶ οἱ δάκτυλοί μου σμύρναν σταλακτήν, ἐπὶ τὰς λαβὰς τοῦ μοχλοῦ. 6Ἐγὼ ἤνοιξα εἰς τὸν ἀγαπητὸν μου· ἀλλ᾿ ὁ ἀγαπητὸς μου ἐσύρθη, ἔφυγεν· ἡ ψυχή μου ἐλιποθύμησεν εἰς τὸν λόγον αὐτοῦ· ἐζήτησα αὐτὸν καὶ δὲν εὕρηκα αὐτόν, ἐφώνησα αὐτὸν καὶ δὲν μοὶ ἀπεκρίθη.7Μὲ εὕρηκαν οἱ φύλακες οἱ περιερχόμενοι τὴν πόλιν, μὲ ἐκτύπησαν, μὲ ἐπλήγωσαν· οἱ φύλακες τῶν τειχῶν ἀφῄρεσαν ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸ ἱμάτιόν μου. 8Σᾶς ὁρκίζω, θυγατέρες Ἱερουσαλήμ, ἐὰν εὕρητε τὸν ἀγαπητὸν μου, Τί θέλετε εἰπεῖ πρὸς αὐτόν; Ὅτι εἶμαι τετρωμένη ὑπὸ ἀγάπης. 9Τί διαφέρει ἄλλου ἀγαπητοῦ ὁ ἀγαπητὸς σου, ὦ ὡραία μεταξὺ τῶν γυναικῶν; τί διαφέρει ἄλλου ἀγαπητοῦ ὁ ἀγαπητός σου, καὶ ὥρκισας ἡμᾶς οὕτως;10Ὁ ἀγαπητὸς μου εἶναι λευκὸς καὶ ἐρυθρός, διακρινόμενος μεταξὺ μυριάδων·11Ἡ κεφαλή αὐτοῦ εἶναι χρυσίον δεδοκιμασμένον, οἱ πλόκαμοι αὐτοῦ κλάδοι φοινίκων, μέλανες ὡς κόραξ·12οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς περιστερῶν ἐπὶ τῶν ῥυάκων τῶν ὑδάτων, λελουμένοι ἐν γάλακτι, καθήμενοι ὡς λίθοι ἐνθέσεως·13Αἱ σιαγόνες αὐτοῦ ὡς πρασιαὶ ἀρωμάτων, ὡς ἁλώνια φυτῶν μυρεψικῶν· τὰ χείλη αὐτοῦ ὡς κρίνα, στάζοντα σμύρναν σταλακτήν·14Αἱ χεῖρες αὐτοῦ δακτυλίδια χρυσά, πεπληρωμένα μὲ βηρύλλιον· ἡ κοιλία αὐτοῦ ἐλεφάντινον τεχνούργημα, περικεκοσμημένον μὲ σαπφείρους·15αἱ κνῆμαι αὐτοῦ στύλοι μαρμάρινοι, ἐστηριγμένοι ἐπὶ βάσεων καθαροῦ χρυσίου· τὸ εἶδος αὐτοῦ ὡς Λίβανος· ἔξοχος ὡς κέδροι.16Ὁ οὐρανίσκος αὐτοῦ εἶναι γλυκασμοί· καὶ αὐτὸς ὅλος ἐπιθυμητός. Οὗτος εἶναι ὁ ἀγαπητὸς μου, καὶ οὗτος ὁ φίλος μου, θυγατέρες Ἱερουσαλήμ.