Κατά Λουκάν 7:2-10 από Τσοχαλής Ελευθέριος
2Ἑκατοντάρχου δὲ τινος δοῦλος, ὅστις ἦτο πολύτιμος εἰς αὐτόν, κακῶς ἔχων ἔμελλε νὰ ἀποθάνῃ.3Καὶ ἀκούσας περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν πρεσβυτέρους τῶν Ἰουδαίων, παρακαλῶν αὐτὸν νὰ ἔλθῃ νὰ διασώσῃ τὸν δοῦλον αὐτοῦ.4Οἱ δὲ ἐλθόντες πρὸς τὸν Ἰησοῦν, παρεκάλουν αὐτὸν ἐπιμόνως, λέγοντες ὅτι εἶναι ἄξιος ἐκεῖνος, εἰς τὸν ὁποῖον θέλεις κάμει τοῦτο·5διότι ἀγαπᾷ τὸ ἔθνος ὑμῶν, καὶ τὴν συναγωγήν αὐτὸς ᾠκοδόμησεν εἰς ἡμᾶς.6Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐπορεύετο μετ᾿ αὐτῶν. Ἐνῷ δὲ ἀπεῖχεν ἤδη οὐ μακρὰν ἀπὸ τῆς οἰκίας, ἔπεμψε πρὸς αὐτὸν ὁ ἑκατόνταρχος φίλους, λέγων πρὸς αὐτόν· Κύριε, μή ἐνοχλεῖσαι· διότι δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ εἰσέλθῃς ὑπὸ τὴν στέγην μου·7ὅθεν οὐδὲ ἐμαυτὸν ἔκρινα ἄξιον νὰ ἔλθω πρὸς σέ· ἀλλὰ εἰπὲ λόγον, καὶ θέλει ἰατρευθῆ ὁ δοῦλός μου.8Διότι καὶ ἐγὼ εἶμαι ἄνθρωπος ὑποκείμενος εἰς ἐξουσίαν, ἔχων ὑπ᾿ ἐμαυτὸν στρατιῶτας, καὶ λέγω πρὸς τοῦτον, Ὕπαγε, καὶ ὑπάγει; καὶ πρὸς ἄλλον, Ἔρχου, καὶ ἔρχεται, καὶ πρὸς τὸν δοῦλόν μου, Κάμε τοῦτο, καὶ κάμνει.9Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς ἐθαύμασεν αὐτόν, καὶ στραφεὶς πρὸς τὸν ὄχλον τὸν ἀκολουθοῦντα αὐτόν, εἶπε· Σᾶς λέγω, Οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραήλ εὗρον τοσαύτην πίστιν.10Καὶ ὑποστρέψαντες οἱ ἀπεσταλμένοι εἰς τὸν οἶκον, εὗρον τὸν ἀσθενῆ δοῦλον ὑγιαίνοντα.
Σειρές:Κυριακάτικα Κηρύγματα
Διάρκεια:36 Λεπτά 48 Δευτερόλεπτα