Πεμ, Ιαν 08, 2026
Χωρίο: Κατά Λουκάν 2:1-20
Διάρκεια: 34 Λεπτά 52 Δευτερόλεπτα
1Ἐν ἐκείναις δὲ ταῖς ἡμέραις ἐξῆλθε διάταγμα παρὰ τοῦ Καίσαρος Αὐγούστου νὰ ἀπογραφῇ πᾶσα ἡ οἰκουμένη.2Αὕτη ἡ ἀπογραφή ἔγεινε πρώτη, ὅτε ἡγεμόνευε τῆς Συρίας ὁ Κυρήνιος.3Καὶ ἤρχοντο πάντες νὰ ἀπογράφωνται, ἕκαστος εἰς τὴν ἑαυτοῦ πόλιν.4Ἀνέβη δὲ καὶ Ἰωσήφ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐκ τῆς πόλεως Ναζαρὲτ εἰς τὴν Ἰουδαίαν εἰς τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ, ἥτις καλεῖται Βηθλεέμ, ἐπειδή αὐτὸς ἦτο ἐκ τοῦ οἴκου καὶ τῆς πατριᾶς τοῦ Δαβίδ,5διὰ νὰ ἀπογραφῇ μετὰ τῆς Μαριὰμ τῆς ἠρραβωνισμένης μὲ αὐτὸν εἰς γυναῖκα, ἥτις ἦτο ἔγκυος.6Καὶ ἐνῷ ἦσαν ἐκεῖ, ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ νὰ γεννήσῃ·7καὶ ἐγέννησε τὸν υἱὸν αὑτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν καὶ κατέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ, διότι δὲν ἦτο τόπος δι᾿ αὐτοὺς ἐν τῷ καταλύματι.
8Καὶ ποιμένες ἦσαν κατὰ τὸ αὐτὸ μέρος διανυκτερεύοντες ἐν τοῖς ἀγροῖς καὶ φυλάττοντες φυλακὰς τῆς νυκτὸς ἐπὶ τὸ ποίμνιον αὑτῶν.9Καὶ ἰδού, ἄγγελος Κυρίου ἐξαίφνης ἐφάνη εἰς αὐτούς, καὶ δόξα Κυρίου ἔλαμψε περὶ αὐτούς, καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν.10Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ ἄγγελος· Μή φοβεῖσθε· διότι ἰδού, εὐαγγελίζομαι εἰς ἐσᾶς χαρὰν μεγάλην, ἥτις θέλει εἶσθαι εἰς πάντα τὸν λαόν,11διότι σήμερον ἐγεννήθη εἰς ἐσᾶς ἐν πόλει Δαβὶδ σωτήρ, ὅστις εἶναι Χριστὸς Κύριος.12Καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι τὸ σημεῖον εἰς ἐσᾶς· θέλετε εὑρεῖ βρέφος ἐσπαργανωμένον, κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ.13Καὶ ἐξαίφνης μετὰ τοῦ ἀγγέλου ἐφάνη πλῆθος στρατιᾶς οὐρανίου ὑμνούντων τὸν Θεὸν καὶ λεγόντων·
14Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία.
15Καὶ καθὼς οἱ ἄγγελοι ἀνεχώρησαν ἀπ᾿ αὐτῶν εἰς τὸν οὐρανόν, οἱ ἄνθρωποι οἱ ποιμένες εἶπον πρὸς ἀλλήλους. Ἄς ὑπάγωμεν λοιπὸν ἕως Βηθλεὲμ καὶ ἄς ἴδωμεν τὸ πρᾶγμα τοῦτο τὸ γεγονός, τὸ ὁποῖον ὁ Κύριος ἐφανέρωσεν εἰς ἡμᾶς.16Καὶ ἦλθον μετὰ σπουδῆς καὶ εὗρον τὴν τε Μαριὰμ καὶ τὸν Ἰωσήφ καὶ τὸ βρέφος κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ.17Καὶ ἰδόντες, διεκήρυξαν τὸν λόγον τὸν λαληθέντα πρὸς αὐτοὺς περὶ τοῦ παιδίου τούτου·18καὶ πάντες οἱ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν περὶ τῶν λαληθέντων ὑπὸ τῶν ποιμένων πρὸς αὐτούς.19Ἡ δὲ Μαριὰμ ἐφύλαττε πάντας τοὺς λόγους τούτους, διαλογιζομένη περὶ αὐτῶν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτῆς.20Καὶ ὑπέστρεψαν οἱ ποιμένες, δοξάζοντες καὶ ὑμνοῦντες τὸν Θεὸν διὰ πάντα ὅσα ἤκουσαν καὶ εἶδον, καθὼς ἐλαλήθησαν πρὸς αὐτούς.
Πεμ, Φεβ 20, 2025
Χωρίο: Έξοδος 11:1-10
Διάρκεια: 44 Λεπτά 43 Δευτερόλεπτα
1Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἔτι μίαν πληγήν θέλω φέρει ἐπὶ τὸν Φαραὼ καὶ ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον· μετὰ ταῦτα θέλει σᾶς ἐξαποστείλει ἐντεῦθεν· ἐξαποστέλλων ὑμᾶς θέλει βεβαίως καὶ διώξει ὑμᾶς ὁλοκλήρως ἐντεῦθεν·2λάλησον τώρα εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ, καὶ ἄς ζητήσῃ πᾶς ἀνήρ παρὰ τοῦ γείτονος αὑτοῦ, καὶ πᾶσα γυνή παρὰ τῆς γείτονος αὑτῆς, σκεύη ἀργυρά, καὶ σκεύη χρυσά.3Καὶ ἔδωκεν ὁ Κύριος χάριν εἰς τὸν λαὸν ἐνώπιον τῶν Αἰγυπτίων· ἔτι δὲ ὁ ἄνθρωπος ὁ Μωϋσῆς ἦτο μέγας σφόδρα ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου ἔμπροσθεν τῶν θεραπόντων τοῦ Φαραὼ καὶ ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ.
4Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος· Περὶ τὸ μεσονύκτιον ἐγὼ θέλω ἐξέλθει εἰς τὸ μέσον τῆς Αἰγύπτου·5καὶ πᾶν πρωτότοκον ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου θέλει ἀποθάνει, ἀπὸ τοῦ πρωτοτόκου τοῦ Φαραώ, ὅστις κάθηται ἐπὶ τοῦ θρόνου αὑτοῦ, ἕως τοῦ πρωτοτόκου τῆς δούλης, ἥτις δουλεύει ἐν τῷ μύλῳ, καὶ πᾶν πρωτότοκον τῶν κτηνῶν·6καὶ θέλει εἶσθαι καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου κραυγή μεγάλη, ὁποία ποτὲ δὲν ἔγεινεν, οὐδὲ μετὰ ταῦτα θέλει γείνει τοιαύτη·7ἐπὶ πάντας ὅμως τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ δὲν θέλει κινήσει σκύλος τὴν γλῶσσαν αὑτοῦ, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους· διὰ νὰ γνωρίσητε ὅτι ὁ Κύριος ἔκαμε διάκρισιν μεταξὺ τῶν Αἰγυπτίων καὶ τοῦ Ἰσραήλ·
8καὶ πάντες οὗτοι οἱ δοῦλοί σου θέλουσι καταβῆ πρὸς ἐμὲ καὶ θέλουσι προσπέσει ἔμπροσθέν μου λέγοντες, Ἔξελθε σὺ καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ ἀκολουθῶν σε· καὶ μετὰ ταῦτα θέλω ἐξέλθει. Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τοῦ Φαραὼ μετὰ θυμοῦ μεγάλου.
9Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Δὲν θέλει σᾶς εἰσακούσει ὁ Φαραώ, διὰ νὰ πληθυνθῶσι τὰ θαυμάσιά μου ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου.10Ὁ Μωϋσῆς δὲ καὶ ὁ Ἀαρὼν ἔκαμον πάντα τὰ θαυμάσια ταῦτα ἐνώπιον τοῦ Φαραώ· ὁ δὲ Κύριος ἐσκλήρυνε τὴν καρδίαν τοῦ Φαραώ, καὶ δὲν ἐξαπέστειλε τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐκ τῆς γῆς αὑτοῦ.
Τετ, Νοε 08, 2023
Χωρίο: Α' Βασιλέων 19:1-21
Διάρκεια: 42 Λεπτά 46 Δευτερόλεπτα
1Καὶ ἀπήγγειλεν ὁ Ἀχαὰβ πρὸς τὴν Ἰεζάβελ πάντα ὅσα ἔκαμεν ὁ Ἠλίας, καὶ τίνι τρόπῳ ἐθανάτωσεν ἐν ῥομφαίᾳ πάντας τοὺς προφήτας.2Καὶ ἀπέστειλε μηνυτήν ἡ Ἰεζάβελ πρὸς τὸν Ἠλίαν, λέγουσα, Οὕτω νὰ κάμωσιν οἱ θεοὶ καὶ οὕτω νὰ προσθέσωσιν, ἐὰν αὔριον περὶ τὴν ὥραν ταύτην δὲν καταστήσω τὴν ζωήν σου ὡς τὴν ζωήν ἑνὸς ἐξ ἐκείνων.
3Καὶ φοβηθείς, ἐσηκώθη καὶ ἀνεχώρησε διὰ τὴν ζωήν αὑτοῦ, καὶ ἦλθεν εἰς Βήρ-σαβεὲ τὴν τοῦ Ἰούδα καὶ ἀφῆκεν ἐκεῖ τὸν ὑπηρέτην αὑτοῦ.4Αὐτὸς δὲ ὑπῆγεν εἰς τὴν ἔρημον μιᾶς ἡμέρας ὁδόν, καὶ ἦλθε καὶ ἐκάθησεν ὑπὸ τινα ἄρκευθον· καὶ ἐπεθύμησε καθ᾿ ἑαυτὸν νὰ ἀποθάνῃ καὶ εἶπεν, Ἀρκεῖ· τώρα, Κύριε, λάβε τὴν ψυχήν μου· διότι δὲν εἶμαι ἐγὼ καλήτερος τῶν πατέρων μου.
5Καὶ πλαγιάσας ἀπεκοιμήθη ὑποκάτω μιᾶς ἀρκεύθου, καὶ ἰδού, ἄγγελος ἤγγισεν αὐτὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Σηκώθητι, φάγε.6Καὶ ἀνέβλεψε, καὶ ἰδού, πλησίον τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἄρτος ἐγκρυφίας καὶ ἀγγείου ὕδατος. Καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιε καὶ πάλιν ἐπλαγίασε.7Καὶ ἐπέστρεψεν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου ἐκ δευτέρου καὶ ἤγγισεν αὐτὸν καὶ εἶπε, Σηκώθητι, φάγε· διότι πολλή εἶναι ἡ ὁδὸς ἀπὸ σοῦ.
8Καὶ σηκωθείς, ἔφαγε καὶ ἔπιε, καὶ μὲ τὴν δύναμιν τῆς τροφῆς ἐκείνης ὡδοιπόρησε τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας, ἔως Χωρήβ τοῦ ὄρους τοῦ Θεοῦ.9Καὶ εἰσῆλθεν ἐκεῖ εἰς σπήλαιον καὶ ἔκαμεν ἐκεῖ κατάλυμα· καὶ ἰδού, ἦλθε λόγος Κυρίου πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Τί κάμνεις ἐνταῦθα, Ἠλία;10Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐστάθην εἰς ἄκρον ζηλωτής ὑπὲρ Κυρίου τοῦ Θεοῦ τῶν δυνάμεων· διότι οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην σου, τὰ θυσιαστήριά σου κατέστρεψαν καὶ τοὺς προφήτας σου ἐθανάτωσαν ἐν ῥομφαίᾳ· καὶ ἐναπελείφθην ἐγὼ μόνος· καὶ ζητοῦσι τὴν ζωήν μου, διὰ νὰ ἀφαιρέσωσιν αὐτήν.
11Καὶ εἶπεν, Ἔξελθε καὶ στάθητι ἐπὶ τὸ ὄρος ἐνώπιον Κυρίου. Καὶ ἰδού, ὁ Κύριος διέβαινε, καὶ ἄνεμος μέγας καὶ δυνατὸς ἔσχιζε τὰ ὄρη καὶ συνέτριβε τοὺς βράχους ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου· ὁ Κύριος δὲν ἦτο ἐν τῷ ἀνέμῳ· καὶ μετὰ τὸν ἄνεμον σεισμός· ὁ Κύριος δὲν ἦτο ἐν τῷ σεισμῷ·12καὶ μετὰ τὸν σεισμόν, πῦρ· ὁ Κύριος δὲν ἦτο ἐν τῷ πυρί· καὶ μετὰ τὸ πῦρ, ἦχος λεπτοῦ ἀέρος.
13Καὶ ὡς ἤκουσεν ὁ Ἠλίας, ἐσκέπασε τὸ πρόσωπον αὑτοῦ μὲ τὴν μηλωτήν αὑτοῦ καὶ ἐξῆλθε καὶ ἐστάθη εἰς τὴν εἴσοδον τοῦ σπηλαίου. Καὶ ἰδού, φωνή πρὸς αὐτόν, λέγουσα, Τί κάμνεις ἐνταῦθα, Ἠλία;14Καὶ εἶπεν, Ἐστάθην εἰς ἄκρον ζηλωτής ὑπὲρ Κυρίου τοῦ Θεοῦ τῶν δυνάμεων· διότι οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην σου, τὰ θυσιαστήριά σου κατέστρεψαν καὶ τοὺς προφήτας σου ἐθανάτωσαν ἐν ῥομφαίᾳ· καὶ ἐναπελείφθην ἐγὼ μόνος· καὶ ζητοῦσι τὴν ζωήν μου, διὰ νὰ ἀφαιρέσωσιν αὐτήν.
15Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν, Ὕπαγε, ἐπίστρεψον εἰς τὴν ὁδὸν σου πρὸς τὴν ἔρημον τῆς Δαμασκοῦ· καὶ ὅταν ἔλθῃς, χρίσον τὸν Ἀζαήλ βασιλέα ἐπὶ τὴν Συρίαν·16τὸν δὲ Ἰηοῦ τὸν υἱὸν τοῦ Νιμσὶ θέλεις χρίσει βασιλέα ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ· καὶ τὸν Ἐλισσαιὲ τὸν υἱὸν τοῦ Σαφάτ, ἀπὸ Ἀβὲλ-μεολά, θέλεις χρίσει προφήτην ἀντὶ σοῦ·17καὶ θέλει συμβῆ, ὥστε τὸν διασωθέντα ἐκ τῆς ῥομφαίας τοῦ Ἀζαήλ, θέλει θανατώσει ὁ Ἰηοῦ· καὶ τὸν διασωθέντα ἐκ τῆς ῥομφαίας τοῦ Ἰηοῦ, θέλει θανατώσει ὁ Ἐλισσαιέ·18ἀφῆκα ὅμως εἰς τὸν Ἰσραήλ ἑπτὰ χιλιάδας, πάντα τὰ γόνατα, ὅσα δὲν ἔκλιναν εἰς τὸν Βάαλ, καὶ πᾶν στόμα τὸ ὁποῖον δὲν ἠσπάσθη αὐτόν.
19Καὶ ἀναχωρήσας ἐκεῖθεν, εὕρηκε τὸν Ἐλισσαιὲ τὸν υἱὸν τοῦ Σαφάτ, ἐνῷ ὤργονε μὲ δώδεκα ζεύγη βοῶν ἔμπροσθεν αὑτοῦ, αὐτὸς ὤν εἰς τὸ δωδέκατον· καὶ ἐπέρασεν ὁ Ἠλίας ἀπὸ πλησίον αὐτοῦ καὶ ἔρριψεν ἐπ᾿ αὐτὸν τὴν μηλωτήν αὑτοῦ.
20Ὁ δὲ ἀφῆκε τοὺς βόας καὶ ἔτρεξε κατόπιν τοῦ Ἠλία καὶ εἶπεν, Ἄς ἀσπασθῶ, παρακαλῶ, τὸν πατέρα μου καὶ τὴν μητέρα μου, καὶ τότε θέλω σὲ ἀκολουθήσει. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ὕπαγε, ἐπίστρεψον· διότι τί ἔκαμα εἰς σέ;21Καὶ ἔστρεψεν ἐξόπισθεν αὐτοῦ καὶ ἔλαβεν ἕν ζεῦγος βοῶν καὶ ἔσφαξεν αὐτούς, καὶ ἔψησε τὸ κρέας αὐτῶν μὲ τὰ ἐργαλεῖα τῶν βοῶν καὶ ἔδωκεν εἰς τὸν λαόν, καὶ ἔφαγον. Τότε σηκωθείς, ὑπῆγε κατόπιν τοῦ Ἠλία καὶ ὑπηρέτει αὐτόν.
